Tag: kersen

Rode kersen aan de boom in de kersenboomgaard.

De meeste kersen zijn nog wat roodgroen terwijl je af en toe ook enkele kersen ziet dat al mooi diep roodbruin kleuren. Het seizoen gaat nu hard, het is een heel mooi gezicht om dit bijzondere stukje Betuwse fruit te zien groeien. Ieder jaar maak ik hier in de hoogstam boomgaard te Zoelen foto’s, en het blijft ieder jaar speciaal om de kersen te volgen vanaf hun beginnende bloesemtijd.

Betuwe-kersen-kersenboomgaard-mooie-kers (1)

Betuwe-kersen-kersenboomgaard-mooie-kers (2)

Betuwe-kersen-kersenboomgaard-mooie-kers (3)

Lieveheersbeestje tussen de jonge kersen in de boomgaard.

Het is al dagen niet echt weer om buiten te vertoeven. Regen en onweer vullen de dag, en toen ik aan het begin van de avond langs de Linge liep besloot ik om maar snel terug te kunnen toen ik de lucht hoorde rommelen. De kersen groeien goed, ze worden steeds dikker en een lieveheersbeestje liep vrolijk over de takken van de fruitboom.

lieveheersbeestje-kersenboom-betuwe-fruit

groeiende-kersen-boom-fruitboom-betuwe (2)

groeiende-kersen-boom-fruitboom-betuwe (1)

Kersen in de regen in de kersenboomgaard te Zoelen.

kersen-boomgaard-zoelen-regen

Terwijl het de hele dag al regent kleuren de bomen in de Zoelense kersenboomgaard steeds verder groen. De nog jonge kersen zwellen op, en kleuren binnen enkele weken meer en meer rood. Als nu na de regen van de laatste dagen de temperatuur omhoog gaat zal het snel gaan in de boomgaard. Ik denk ook dat afgezien van de paar mooie dagen die we gehad hebben, de meesten van ons wel verlangen naar een warmer en vooral zonniger voorjaar.

Twee Betuwse kersen samen aan de fruitboom.

Wat kun je je als mens toch uiteengereten voelen, van het ene moment alsof je de bergen niet alleen zou willen beklimmen maar ze ook mee kan dragen, terwijl je in het volgende moment je leeg en klein kan voelen, en zelfs in dit kleine gevoel schuilen de kiemen voor grote sappige rood van warmte en leven gekleurde bessen die uitgroeien tot ware kunststukjes voor je smaakpupillen. <br /><br/> Wat is het stil, het geruis van de bladeren in de wind komt langzaam tot een tonaal hoogtepunt als de kleine en grotere blaadjes zich wikken en weken en als een eeuwig draaiende zandloper de kersen net genoeg parelend zonlicht gunnen tussen het bladwerk door om als vaandeldragers van een van de mooiste plekjes in Nederland voort te bestaan.
Wat kun je je als mens toch uiteengereten voelen, van het ene moment alsof je de bergen niet alleen zou willen beklimmen maar ze ook mee kan dragen, terwijl je in het volgende moment je leeg en klein kan voelen, en zelfs in dit kleine gevoel schuilen de kiemen voor grote sappige rood van warmte en leven gekleurde bessen die uitgroeien tot ware kunststukjes voor je smaakpupillen.

Wat is het stil, het geruis van de bladeren in de wind komt langzaam tot een tonaal hoogtepunt als de kleine en grotere blaadjes zich wikken en weken en als een eeuwig draaiende zandloper de kersen net genoeg parelend zonlicht gunnen tussen het bladwerk door om als vaandeldragers van een van de mooiste plekjes in Nederland voort te bestaan.

Hieronder het muziekstuk Venus, de brenger van Vrede door Gustav Holst, het gevoel past zo goed bij de sfeer van de kersen.