Tag: tiel

Een veld vol krokussen op de Veemarkt in Tiel

Voorjaar aan de Tielse Veemarkt. Het kleine stukje gras tegenover de ABN-AMRO is bezaaid met krokussen in kleurige tinten paars, geel en wit en talloze overgangen tussen deze 3 tinten. De zon schijnt warm en het voorjaar ontploft als het ware op deze enkele vierkante meters Tiel. Op de achtergrond zie je de ingang van de stad met het karakteristieke gebouw van Intersport.

De lente van 2014 is aangebroken hier.

 

Voorjaars krokussen op de Tielse Veemarkt

De zon komt weer tevoorschijn op de Wetlands

Wetlands Passewaaooij met de zon achter de wolken

 

Voorjaar 2014 op de Tielse Wetlands, het water droogt op, de rivier de Waal slinkt, de zon probeert zich van achter de wolken vandaan naar voren te dringen, om de wereld te verlichten met zijn gezellige warmte.  Op de achtergrond hoor ik de ganzen schreeuwen die wederom massaal zijn neergestreken op de Wetlands om hun nesten te bouwen, aan de oever zitten een paar vissers, en langzaam kleurt de natuur weer groen om boven de vlakke grond uit te stijgen.

Vreemd hoe een foto zo zonder geluid in alle drukte van het ganzengeschreeuw toch het gevoel van een hele rustige namiddag kan oproepen.

Het is altijd verrassend om hier te lopen, zomers in de drukte, in het voorjaar de enkele wandelaars, in de herfst een enkeling die zijn hond uitlaat en in de water een koude kale winderige vlakte waar niemand zich op waagt zonder bedoeling.

Sloop Westlede Tiel

Het voormalige verzorgingshuis Westlede aan de Nieuwe Tielseweg stond al enkele jaren troosteloos te verloederen. Aan de achterzijde van Westlede bij de seniorenflats stond een muurtje stenen onder het houten afdak van de galerij erboven waar Robbie sliep, de deuren naar de appartementen waren afgesloten, gebarricadeerd om te voorkomen dat iemand zou proberen er binnen te komen.

In Westlede zelf ben ik nooit geweest, had er geen familie wonen, wel zag ik het gebouw vaak. Met de sloop ervan heb ik een kleine serie van fragmenten proberen te maken. Het is toch vreemd dat een grote flat als deze verdwijnt, het is als een enorm pak bladzijden van vrolijke en minder leuke herinneringen, de slopershamer die dan door de gangen gaat waar zoveel mensen slecht ter been hebben door gestrompeld, waar familieleden stel ik mij zo voor vaak hun verplichte bezoeken hebben gepleegd.

De balkons waar her en der nog een plastic witte terrasstoel op stond, een zonnewering die spontaan naar beneden is komen te hangen. Een fauteuil die vrij nieuw oogt en bovenop wat al gesloopte plinten hout staat. Als de sloop zo een paar weken bezig is zie ik de oude dienstlift, met allemaal gebogen stukken ijzer ervoor, en naast de lift een gat in de muur, waar wellicht een deur zat. Het zal druk zijn geweest in die lift.

In de voor de sloop aangelegde omheining stak een plastic roos, wellicht uit een van de kamers, en van boven naar beneden gegooid, om door de wind in plaats van in de container, bij het hek terecht te komen. Symbolisch vraag ik mij af of ik nog wel eens aan Westlede zal denken als ik over enkele jaren door het nieuwe winkel centrum loop.

sloop-westlede-tiel-2014 (6)