Twee Betuwse kersen samen aan de fruitboom.


Wat kun je je als mens toch uiteengereten voelen, van het ene moment alsof je de bergen niet alleen zou willen beklimmen maar ze ook mee kan dragen, terwijl je in het volgende moment je leeg en klein kan voelen, en zelfs in dit kleine gevoel schuilen de kiemen voor grote sappige rood van warmte en leven gekleurde bessen die uitgroeien tot ware kunststukjes voor je smaakpupillen. <br /><br/> Wat is het stil, het geruis van de bladeren in de wind komt langzaam tot een tonaal hoogtepunt als de kleine en grotere blaadjes zich wikken en weken en als een eeuwig draaiende zandloper de kersen net genoeg parelend zonlicht gunnen tussen het bladwerk door om als vaandeldragers van een van de mooiste plekjes in Nederland voort te bestaan.
Wat kun je je als mens toch uiteengereten voelen, van het ene moment alsof je de bergen niet alleen zou willen beklimmen maar ze ook mee kan dragen, terwijl je in het volgende moment je leeg en klein kan voelen, en zelfs in dit kleine gevoel schuilen de kiemen voor grote sappige rood van warmte en leven gekleurde bessen die uitgroeien tot ware kunststukjes voor je smaakpupillen.

Wat is het stil, het geruis van de bladeren in de wind komt langzaam tot een tonaal hoogtepunt als de kleine en grotere blaadjes zich wikken en weken en als een eeuwig draaiende zandloper de kersen net genoeg parelend zonlicht gunnen tussen het bladwerk door om als vaandeldragers van een van de mooiste plekjes in Nederland voort te bestaan.

Hieronder het muziekstuk Venus, de brenger van Vrede door Gustav Holst, het gevoel past zo goed bij de sfeer van de kersen.


Facebook Tweet



Meer foto's uit Zoelen