Zonsondergang gezien vanaf de Prins Willem-Alexanderbrug over de Waal.

Vanaf de Prins Willem-Alexanderbrug heb je een prachtig uitzicht over de Waal richting Tiel. Soms is het heel fijn om daar een tijdje te staan, te kijken naar de voorbij trekkende bootjes, sommige groot andere juist weer diep in de Waal liggend. Deze foto is genomen rond zonsondergang, er stond wat kwelwater in de weilanden en de zon had een roze, gele en oranje tint. In het water weerkaatst de lucht prachtig, je voelt je dan echt even ergens anders. Ik hou eigenlijk totaal niet van het vastleggen van zonsondergangen, ze zijn zo afgezaagd en het heeft niks met kijken van doen. Het onderwerp is er al, de lucht is dan altijd mooi en zelfs als je een blikje Coca-Cola bij zonsondergang fotografeert levert het nog iets bijzonders op, je kan de horizon draaien voor extra dynamiek etc. maar het is al mooi. En toch af en toe betrap ik mijzelf er op dat ik het “wil” vastleggen. Ik ga dan ook specifiek haastend van huis weg om precies op dat moment daar te zijn. Leuk hoe je jezelf kan tegen stellen en van dat moment kan genieten.

Vanaf de Prins Willem-Alexanderbrug heb je een prachtig uitzicht over de Waal richting Tiel. Soms is het heel fijn om daar een tijdje te staan, te kijken naar de voorbij trekkende bootjes, sommige groot andere juist weer diep in de Waal liggend. Deze foto is genomen rond zonsondergang, er stond wat kwelwater in de weilanden en de zon had een roze, gele en oranje tint. In het water weerkaatst de lucht prachtig, je voelt je dan echt even ergens anders.

Ik hou eigenlijk totaal niet van het vastleggen van zonsondergangen, ze zijn zo afgezaagd en het heeft niks met kijken van doen. Het onderwerp is er al, de lucht is dan altijd mooi en zelfs als je een blikje Coca-Cola bij zonsondergang fotografeert levert het nog iets bijzonders op, je kan de horizon draaien voor extra dynamiek etc. maar het is al mooi.

En toch af en toe betrap ik mijzelf er op dat ik het “wil” vastleggen. Ik ga dan ook specifiek haastend van huis weg om precies op dat moment daar te zijn. Leuk hoe je jezelf kan tegen stellen en van dat moment kan genieten.

Mijmeringen langs de voormalige ijsbaan in Tiel bij avond.

van-der-valk-hoteltoren-avond-fotografie

 

 

Vooral tegen de avond, in het blauwe uur, gebeuren er mysterieuze dingen, het water dat in het daglicht straalt wordt onberekenbaar diep, de wolken die mij toelachen worden dreigend, ze verhullen de lichte blauwe tinten die meer richting kobaltblauw gaan achter de zwartblauwe vlokken van avond onrust. De gebouwen geven licht, zij stralen mij tegemoet, een nieuw gebouw komt op, het hotel Van der Valk breidt uit met een toren vol nieuwe kamers, casino’s, loungeruimtes, dakterras en dito uitzicht.Ik ben hier opgegroeid, de ijsbaan waar ik één – hooguit twee of drie keer geweest ben, waar ik telkens viel en het vooral koud vond en me vaag doet denken aan de vieze soep die de hele schoolklas kreeg na afloop. Langs de autobaan en de spoorlijn waar ik rond deze tijd overheen kwam jaren geleden, dan zou ik half dromend uit het raam mijzelf hebben kunnen zien staan. Ik weet niet of dat mijn toekomst was, verhalen vertellen en beelden brengen waren dat wel.

Eigenlijk is het raar, als kunstenaar creëerde ik beelden, vertaalde gedachten – hing ze op aan een kapstok als afgesplitste stukjes schaduw ikken en drong verder door in het gedachtenbos der innerlijke misleiding. Dit alles terwijl een foto niets meer is als een doorgestuurde fysieke (camera-matige) impressie van mijn ogen die eigenlijk iets heel anders ervaren, maar toch een afgekloven houtje touwtje deal met de camera hebben gemaakt om te accepteren dat Dit het dan maar moet zijn.

Misschien is die hele tas vol vastgelegde momenten waar in de hoekjes wat vergeten regels tekst hun eigen kolonies kunnen bouwen wel boeiender als die eeuwige lijdensweg die vergeten kleuren mengen voor mij betekende in hoop en weerwil van academische gedachten (leer of loosheid).

de Avond.

Brasserie NU, de vroegere Hamsche Brug langs de Daver in Kerk-Avezaath.

Langs de Daver in Kerk Avezaath staat de mooie Brasserie Nu.

Langs de Daver in Kerk Avezaath staat de mooie Brasserie Nu. Net over de Linge is deze plek al eeuwenlang een bekende plek net buiten Tiel. Tot 2008 heette het restaurant De Hamsche Brug waarna het voor bijna een half miljoen verbouwd werd en verder ging onder de naam Brasserie Nu. Meer gericht op de moderne tijd qua eten en inrichting.

Al in 1764 werd er veergeld geïnd naar de overkant van de Linge, en later tolgeld toen er een brug kwam. Nu is dat moeilijk voor te stellen omdat het eigenlijk een beetje een verlaten glorie is, de stroming qua verkeer is er wat uit, maar dat maakt het ook wel een idyllische plek net buiten de stad.

Als je onder de bomen door bent die in langs de Culemborgse Grintweg staan en je ziet de mooie Brasserie dan is dat wel een verademing. Op foto’s in het archief is het gebouw te zien zoals het in 1975 opgeleverd werd.

Deze foto is gemaakt vanaf de onderzijde van de brug, liggend op het beton om de weerspiegeling in het water er zo goed mogelijk op te krijgen.