Verlaten roeibootjes uiterwaarden Dreumel.

roeibootjes-uiterwaarden-dreumel-nazomer

 

Vanaf de dijk bij Dreumel zag ik deze roeiboten als verdorde bananenschillen aan de oever van de uiterwaarden liggen; de zon viel zwaar als lood omlaag als – de aarde danst voor een in ontbranding tredende wereld van verdroging tot misnoegen van de op schrale voet met de bodem tredende groene bladeren. Het achtergebleven water is kalm en aan de oever zak ik weg in de vieze zwartbruine modder met mijn lichte sneaker schoenen, die onherkenbaar besmeurd zompig aan mijn voeten kleven, terwijl een losgelaten veter van mijn rechterschoen tegen mijn scheenbeen ketst en een licht sidderende irritatie door mij heen laat gaan, streepjes modderwater achterlatend. De veter opnieuw strikken zou mijn handen en de camera eveneens bevuilen.

Allerlei insecten met klinkende namen als: Bootsmannetjes, Schaatsenrijders  en Schrijvertjes, schieten weg in de door mijn voeten ingedrukte stukken modderwater die op haar beurt weer hele kleine strominkjes teweeg brengen in de achtergelaten voetstappen. De muffe aan verrottingsprocessen denkende geur klemt zich overheersend tussen mijn voor deze geur gekweld afstandelijk gedragende neushaartjes. De broeierige natuur op plaatsen waar in dit jaargetijde niet veel mensen komen is er een waar de natuur ook echt zijn eigen ritme heeft gevonden. Het heeft iets magisch en een gevoel van een klok zonder wijzerplaat…bootjes aan de oever van nergens, gevangen in de armen der droogte.

Muurschildering oude vliegmachine De Kop Heerewaarden.

huis-met-tekening-de-kop-heerewaarden

Als je vanaf het pontje Neptunus I aankomt op de oever van Heerewaarden, dan zie je aan de zijkant een weinig opvallend stukje fietspad, wat helemaal doorloop langs de Waal in de richting van de voormalige steenfabriek Bato’s Erf. De Kop…eerst kom je langs een rariteitenkabinet van allerlei vreemdsoortige kleding; dit blijkt de kleding verhuur van Kaatje Kant te zijn die feestkleding ontwerpt en vervolgens zie je in de verte dit witte huis. Op de muur staat een hele grote tekening van een primitieve ontzagwekkende vliegmachine gemaakt van hout en zeil die bijna als een mythisch verhaal aandoet. Samen met het enkele raam en de wisselend van kleur zijnde dakpannen doet het mij afvragen wie er woont.

Zomeren langs de Waal in Varik, met voetveer Neptunus I.

veerpont-varik-zomer-waal-kamperen

Terwijl de hitte vandaag drukkend en benauwend aanwezig was, vertoonden de fietsers zich als een lang lint over de dijk, de ene elektrisch voorzien, of juist puffend, sommige snel als licht met openhangende shirts terwijl zoutachtig zweet parelend op het wielrennersfietsframe viel en nog andere mensen die juist kalm als bij een doordachte hink-stap sprong stoppen voor iedere mogelijke bezienswaardigheid.

Langs de Waal ervaar ik de typische “toen was geluk heel gewoon” momenten. Een koelbox de wagen in, een passen en meten van centimeters; hier en daar wat getier om de parasol die zoveel plaats inneemt boven op de koelbox dat de vouwstoelen er net niet tussen passen, waardoor het aluminium verbogen dreigt te raken – waarom zitten er tegenwoordig ook zoveel rondingen in auto’s. De Neptunus I komt voorbij met een verse groep fietsers en wandelaars, maar ook mensen uit Varik die even met het pontje naar de overkant verkassen, genietend in de zon, van het zand en het verkoelende water in de Waal.

Lotus, Chinees Japans en Sushi Grill in Tiel.

lotus-tiel-chinees-japans-sushi-grill-all-you-can-eat

Normaal staat het altijd vol met auto’s op de parkeerplaats rondom de vernieuwde Lotus in Tiel aan de Waalstraat, die eerder dit jaar werd omgetoverd tot een All you can eat restaurant. Je kunt er Sushi-Grill, Chinees en Japans eten bestellen, en ook thuis laten bezorgen. De menukaart die ik enkele maanden geleden in de bus ontving ziet er alvast veelbelovend uit. Vandaag stond er toevallig een keer geen auto, alleen de scooter, waardoor de vernieuwde ingang die meer op deze tijd lijkt goed zichtbaar werd.

Zelfs de zonnebloem sluit haar ogen voor de regen.

zonnebloem-regen-jan-van-leeuwenstraat-tiel

 

Als in een klein wolkje van tijdelijke sluimering, alvorens de herfst – bepakt en zelfs wat geïrriteerd, als een kind dat net ontwaakt wordt, tegen zijn niet aan gewetensbezwaren onderhevige kleine doch sterke wil, na zijn slaap van ruim 3 seizoenen – aan de klink van de reeds bladerloos geslagen houten deur morrelt, wrijven de liefelijke bloemblaadjes van de zonnebloem in de nog zoete zomerwind tegen elkaar aan.

De lichte zon, de gele cirkel van leven die voor de bijen en wespen een blinkende vol etenswaar uitgestalde etalage is, heeft zich even uit het zicht teruggetrokken. Op de achtergrond is de kapel stil, in de schaduw; zelfs het blauw is donker, het groen tintelt minder intens en de regen klettert om mij heen.

Geforceerd, als een ellenlange cadens betast en weerklinkt met iedere druppel een inzet naar een verrassend einde.. “kom je naar mij? – met een korte onderbreking van twijfel gefluisterd door het verraderlijke volwassen bewustzijn dat op de loer ligt bij het doen van uitspraken naar niet tot terug antwoorden in staat zijnde…voor mij toch wel resonerende werkelijkheden – kom je terug lieve zon?”.

Pagina 1 van 712345...Laatste pagina »