Optrekkende mist boven de Linge in Tiel.

linge-grondmist-avondrood

Soms dwaal ik door mijn gedachten, wandel ik omhoog, dieper omlaag; kijk om de hoeken en onder de kieren dwarrelt met lange schaduwen behekst stof. De vogels zingen boven de deuren, boven de daken, boven de flatgebouwen, boven de wolken – zij – die glijden vooruit en de blikken van mensen omlaag gericht – broodgooiende klemtonen voor een eerste zin van een verder nog leeg verhaal – kennen geen mist – een mist die optrekt en de dromen van wandelaars, avondverlichtingkijkers, stille straten en herinneringen vangt en ze meesleurt de nacht in.

Hier stroomt het water verder, geleidelijk aan als poëzie uit een rokerskeel, de lampjes krioelen in de verte en smachten naar stromend water; zij – die de keel helen, verzachten de ogen voor gedeeld genot – opgeslagen memoires.

Kleine Plantage Tiel in het avondlicht gezien.

Terwijl de grondmist langzaam iets breder optrekt, bewegen de eenden zich welhaast nog langzamer naar links en rechts met hun kopjes.

De Kerktoren is helder verlicht in het landschap, en het is altijd fijn om de kerkklok van een stad in de verte te ontwaren. Tiel; de kleine dromerige stad aan de Waal waar niks veranderd en in het kleine er toch nuances plaats vinden.

Hier bij de Kleine Plantage waan je jezelf even in Oud Tiel, alsof er een stukje Tiel geconserveerd is naast de nieuwe huizen, de vervallen Kwelkade Aldi, het witte Plantage gebouw en het overdreven witte avondlicht dat de led lantaarns verspreiden.

kleine-plantage-tiel-avondfotografie kleine-plantage-tiel-avondfotografie-dikke-boom

houten-brug-bos-avondfotografie

 

Culemborg op een zonnige herfstdag gezien.

Terwijl mijn dagelijkse portie zonlicht al langzaam overging in de warme gloed die de avond aankondigt werd ik overweldigd door de reflectie van de Kuilenburgse Spoorbrug in de Lek. Het water lag stil, kalm en ongemoeid in de voor de rivier ontstane kuil.

Even tijd voor een sinaasappel en het veer ging heen en weer – behoorlijk snel heen en weer eigenlijk – of ik at wat langzaam. De boot voor mijn neus wist in ieder geval zeker dat dit Culemborg is. De bladeren aan de bomen in het kleine parkje rondom korenmolen de Hoop kleuren rood terwijl het water groen als een natuurtapijt achterblijft.

Terug naar Tiel herinnerde ik mij nog de luierende katten in de najaarszon van eerder die middag, de stilte van geen mens maar koe in het landschap, en de jaargetijden die in buien van vervoerende dromen en ruw ontwaken aan mij voorbij schuiven;

de paardenbloemen en hun pluizenbollen zien er uit als kleine diamanten met vertakkingen in het landschap; het is mooi om door het landschap te zweven en de natuur om je heen te beleven.

kuilenburgse-spoorbrug-bouwjaar-1982-ns-trein-dubbeldekker

herfstbeeld-lek-culemborg-veerpont

watertoren-culemborg-ontworpen-door-visser-smit-hanab-1911-rijksstraatweg

molenwal-skyline-culemborg-herfst-zon

culemborg-straatbeeld-het-gezin-gerard-overeem-1968

herfstbomen-gele-bladeren-hollands-landschap

plantsoen-buren-herfstbeeld

luierende-katten-najaarszon

luierende-paardenbloemen-waterdruppels

inktzwam-landschap-groen-gras-zonsondergang

Sprankje zomergroen op een grijze herfstdag.

herfstblad-roest-blikje-herfstbeeld

Terwijl de dagen grijs aan mij voorbij trekken: .. “..in mijn hoofd kijk ik vooruit naar de winter, sneeuwlandschappen en bijbehorende muilvalschaatsers”.. – grijs verloopt oktober, zo begint de jonge november.

De zomer verliet de Betuwe onaangekondigd; het blad dwarrelde verdrietig en wat rusteloos rond, dolend teneervliedend in vier jaargetijden groen madeliefjes schakend gras.

Bruin blik, roest, roestblad, plaatsmakend voor nieuwe takjes, vertakkingen en vorm scheppende nieuwe boomrondingen vol bladeren; volgend jaar speel ik weer buiten.

Pagina 1 van 512345