Invallen..

Schelpen gesprekken langs de Waal.

Praten En Luisteren Langs De Waal Schelpen Kunst

 

Vooral de kleine anekdotische momenten blijven hangen langs de Waal, het zachte geroezemoes van een kleine uit het oog ontstane wereld. Vogels laten de schelpen vallen, of ze breken tussen de basaltblokken als het water tegen de stenen golft. In de schelpen zijn soms allerlei vormen te zien; de linkerschelp viel mij als eerste op, en ik dacht meteen aan een gesprek tussen schelpen. Ik nam de schelp dus mee in mijn zak, in de hoop nog een “passende” schelp tegen te komen.

Op de terugweg langs de Waal vond ik de vrolijke goedlachse schelp aan de rechterkant, en na veel gepriegel om ze op het houtje te duwen, was het kleine verhaaltje over “een gesprek langs de Waal” compleet.

Vis gevangen in vis langs de Waal.

 

 

Oude Vis

 

Struinend over de gedroogde klei in de Kil bij Ophemert vielen mij de vele dode vissen op – de droogte heeft flink toegeslagen dit jaar. Hele stukken van de Kil liggen droog, en je kunt oversteken naar plekken waar je normaliter niet kan komen. Vossenholen komen te voorschijn, en kikkers drentelen om mijn wandelschoen; zij veren op tussen de takjes die onder mijn zolen breken.

Mijn oog viel op de gedroogde vissenkop en de haar omringende graten – ik zag er meteen een beeld bij van de ouderdom; een vis verstrikt in zijn eigen graten, verstrikt in zijn eigen eindige leven – de jaren die zich als een cocon om de vis sluiten, de graten tralies waarin het hoofd als een denderende trein voort wil leven en het lichaam zichzelf langzaam afstoot om ter aarde te keren.

Heftig, maar eigenlijk vooral een esthetische gewaarwording…wat zijn graten mooi in de zon!

Een stenen zeeleeuwtje gespot langs de rivier.

Zeeleeuw Steen Sculptuur Kunst

 

Het is wonderbaarlijk hoe de ogen tussen al die talloze rondzwervende stenen langs de Waal toch in staat zijn om opvallende stenen er uit te pikken. Dit stuk steen deed mij meteen aan een vogel denken, terwijl het de meeste anderen aan een zeeleeuw deed denken, en verrek toen ik er later nogmaals naar keek, dacht ik hé inderdaad! Het is meer een zeeleeuw die op de rots ligt, terwijl de golven in de branding op de rotsen stuk slaan.

Waterkant; een gepeersonaliseerd kunstwerk rondom de Waal.

Gepeersonaliseerd Tiel Peer Met Kunst Hart Van Tiel

Het is verbazend hoe een kunstwerk kan ontstaan, en vooral hoe deze zijn eigen leven kan gaan leiden. In het kader van Gepeersonaliseerd Tiel ontstaat er een serie peren die van kunst voorzien zijn. Voor mij wilde ik “iets” doen rondom het thema van De Waal. Wat de Waal voor mij betekend; oorspronkelijk ging ik met zand en acrylverf in de weer op de peer; wat niet zo heel goed uitpakte. Het blijft allemaal zo plat als een geplakt plaatje.. Met purschuim kon ik een soort diepzee gevoel krijgen van spelonken waar je tussen kan kijken; waar je in kan verdwalen als kijker en kleine momentjes kunt ontrafelen.

Hierbij werd ik vooral geïnspireerd door de muzikale compositie “Aquarium” van de Franse componist Camille Saint-Saëns; de geluiden lijken die van een langzaam afdalen in de diepte van het water, met verrassende wendingen. Ook had ik in mijn achterhoofd een idee van een klomp klei uit de Waal trekken; alsof je een blok leven aan het water onttrekt – het water sijpelt aan alle kanten tussen de modder door en creëert een soort berglandschapje van groeven en het modderige bruin is opeens heel afwisselend geworden in haar bruin kleurige tinten.

Aan de bovenkant zou een serie foto’s komen van de Tielse skyline; echter dit was al snel onnodig, het zou de hele beweeglijkheid ontkracht hebben, door voor zo’n direct beeld als een foto te gaan; het werd dus een purschuim fruitboom, een fruitboom voor een dromer. De dromer die uitkijkt over de wereld aan de waterkant – zich niet echt gewaar van hetgeen onder hem gebeurd, doch welzeker bewust van de hele belevingswereld die hij in zich opzuigt – waardoor het water mij doet denken aan het onbewuste ontstaan van de kleine beeldende invallen en gedachten als ik dan tegen de avond, in het najaar, terwijl de lucht intens diepblauw kleurt, langs de rivier slenter. De rivier die als aan de Waal geborene door je aderen stroomt.

 

De officiële onthulling van de peren vind plaats op 2 september 2018.

Gepeersonaliseerd Tiel Waterkant Kunstwerk Jean Paulopperman

Zitten op het strand langs de Waal.

Strandfiguren Met Achtergelaten Rotzooi Recycling Art

 

Al wandelend langs de Waal vallen de mij de vele aangespoelde spullen op; zo’n afgetrapte stoel heeft een hele eigen vorm, zodra je hem omdraait. Zittend in het zand, met mijn schoenen uit, kijk ik een kwartier naar de stoel; ik draai hem om, en zie een jurk; een aangespoeld stukje hout van een fruitkistje is als een nek met mond, een bijna abstracte weergave van een baadster is geboren!

 

Man met pijp langs de Waal, beeldjes van gevonden spullen.

Beelden Langs De Waal Riverart Openbare Kunst Gelderland

Langzaam ontstaat een kleine serie beeldjes gemaakt langs de Waal, beelden gemaakt van gevonden voorwerpen, bakstenen, stukjes plastic – een aangespoelde schoen – blokjes zwart gevulkaniseerd steen; in de branding van een zich terugtrekkende rivier. Man met pijp, het pijpje lag dobberend in een plasje drijfmodder terwijl het steentje met naar wat mij meteen aan ogen deed denken perfect paste bij een stuk verweerde baksteen wat ik even verderop tussen de talloze “niet” passende stenen zag liggen.

Hier langs de Waal, ooit in een ver verleden voor hele families van jong tot oud het strijdtoneel tussen water en zand om de beste stenen te bakken, zijn de achtergebleven bakstenen de stille ooggetuigen van dit door de tijd verlaten toneel.

Beelden aan de Waal, schelpen snuiter.

Kunst Met Schelpen Aan De Zee

 

Al wandelend langs het strand zag ik een hevig verweerd blauw balletje liggen en toen ik even later tussen alle stenen de zwarte gebroken steen zag liggen die ongeveer dezelfde vorm als het blauwe balletje had was er voor mij al snel een beeld geboren; de schelp die mij als een vrolijke snuiter aankeek miste alleen nog haar twee “schelpé” oogjes.

Soort gevonden schildpad langs de Waal.

 

Uit een ooghoek zag ik een stuk bast van een ananas liggen en dacht meteen hé daar heb ik nooit bij stilgestaan, het is net het pantser van een schildpad, even later zag ik een aangespoelde plant wiens puntige takken mij aan poten deden denken, en een verdroogde paprika kon diens doen als hoofd. Het was nog even wachten op enkele zonnestralen die het levenloze denkbeeldige schildpadje van leven zouden voorzien en de foto kon gemaakt worden..

New tree wasknijper, ideetjes op tafel.

Er zijn altijd van die dingen die op mijn bureau rondslingeren (en de rest van de ruimte) waar ik overdag tegen aan kijk. Vaak gaat mijn fantasie dan even op hol en zie ik allerlei nog niet bestaande vormen erin; er ontstaan kleine ideetjes die ik dan snel uitvoer – voor – dat ze weer verdwijnen in de orde van de dag. Het is dan net alsof er even een deurtje open gaat naar “opnieuw” kijken. De wasknijper in staande houding was net een boompje bijeengehouden door de knijper.

Ik zag er meteen de mogelijkheid in om de wasknijper als het ware wat takjes “terug” te geven, of in ieder geval wat groen, een bloem, even één moment ter herinnering aan het vorige leven van het stukje afgekloven hout. De Poëzie van gisteren, toch even voor vandaag.

Steen in de vorm van een sarcofaag langs de Waal.

 

Al wandelend langs de Waal zag ik opeens dit basaltblok tussen de andere stenen liggen, afwijkend van kleur maar daarnaast deed de steen mij ook meteen aan een Egyptische sarcofaag denken. De bijbehorende kop, ogen, neus en mond waren al snel gevonden, en het beeld wat ik had van de opduikende versteende sarcofaag was compleet.

 

Pagina 1 van 3123