Utrecht

Herfst langs de Oude Gracht in Utrecht aan begin van oktober.

Het geluid van de boombladeren die als een kameleon zich proberen te verschuilen in een ijdele hoop niet afgeschud te worden. De herfst treedt dichterbij, de ochtend grijs, lage zon, mist en vroege avonden. Hier langs de Oude Gracht denk ik aan jaren geleden, toen ik als jochie langs de grachten dwaalde.

Stripverhalen lezen bij Blunder, wachten op de bus naar school enige jaren later, het café daar op de hoek waar we wel eens kwamen tijdens een tussenuur. De schuur met oude tweedehandskleding, voor iemand op zoek naar alto kleding met brede pijpen.

De jaren vliegen voorbij, de gracht blijft er stil onder, het is mooi te zien – te wandelen in je eigen bescheiden maar zo fijne museum van weleer langs de Oude Gracht.

Herfstbankje langs de Zwaansteeg in Utrecht.

zwaansteeg-utrecht-herfst-fotografie

Terwijl de zon nog schijnt tekent de herfst met haar laaghangende zon zich steeds duidelijker af in het straatbeeld. Hier langs de Zwaansteeg in Utrecht heb je echt even het gevoel van tijdloosheid wat die kleine poortjes en doorgangen in het centrum van Utrecht allemaal hebben; kleine verassingen naar bosrijke laantjes en kinderen die ondanks de stadse drukte in rust buiten over de weg denderen. De zon gaat steeds vroeger onder, de straatsteentjes raken bevlekt met bruinkleurig blad, en de muren ademen een gevoel van weleer uit. Het lome najaarsgevoel.