Een draakje langs de Waal op een zonnige herfstdag.

 

Al struinend langs de Waal kom ik vaak spullen tegen waar je heel veel mee kan, tenminste dat wil zeggen zodra mijn hoofd daarvoor open staat. Soms loop je als in een luchtzak stap voor stap vooruit en op andere momenten vallen mij zelfs de vormen van de stenen op. Ik zag het stuk ijzer liggen en dacht da’s een leuke vriendelijke kop. Daarna kwam ik de passende stukken basalt tegen op de kop een nek te geven, en voor ik het wist, zat ik samen met een draakje naast me langs de rivier.