Rond 2012 begon ik te fotograferen, in eerste instantie om nieuwe onderwerpen voor beeldende kunst te vinden en later fotografie als een soort rituele sprokkeltocht om de ogen scherp te houden. Foto na foto rolt deze pagina verder als een lange dag vol foto’s van menselijke en natuurlijke aanwezigheid. Ik vind het hierbij leuk om de plaats en jaartal te noemen; het lijken dan net gevangen samples. Een soort antropologische studie in mijn directe omgeving waar niemand wat aan heeft waardoor het juist zo belangrijk is dat deze serie er is.