Mist langs de Oliemolenwal in Tiel bij nacht.

Langs de gracht hangt altijd een verlaten stil sfeertje, bij nacht in het donker neemt die sfeer nog intenser geruisloos toe; nu op de foto in de nachtelijke novembermist, het moment dat alle bladeren de boom hebben verlaten; het water zo stil en rimpelloos. De eenden zijn in slaap gedommeld. Straatverlichting en haar scherpe getekende lichtbundels zijn verloren en er heersen slechts wolken gedempt dampend licht; gevangen als een vlieg voor de zwarte nachtspin in het moment voel ik mij hier, gebiologeerd door de stilte  – opgaan in het verlangen sterren door de mist te kunnen zien. Novembermist.

Tiel