New tree wasknijper, ideetjes op tafel.

Er zijn altijd van die dingen die op mijn bureau rondslingeren (en de rest van de ruimte) waar ik overdag tegen aan kijk. Vaak gaat mijn fantasie dan even op hol en zie ik allerlei nog niet bestaande vormen erin; er ontstaan kleine ideetjes die ik dan snel uitvoer – voor – dat ze weer verdwijnen in de orde van de dag. Het is dan net alsof er even een deurtje open gaat naar “opnieuw” kijken. De wasknijper in staande houding was net een boompje bijeengehouden door de knijper.

Ik zag er meteen de mogelijkheid in om de wasknijper als het ware wat takjes “terug” te geven, of in ieder geval wat groen, een bloem, even één moment ter herinnering aan het vorige leven van het stukje afgekloven hout. De Poëzie van gisteren, toch even voor vandaag.

Gerelateerde berichten: