Een vrolijke eenpoot van twee gevonden stukken steen langs de Waal.

Geplaatst op dinsdag 9 oktober 2018

 

Een klein stukje steen waar ik meteen vrolijk van werd, een stukje steen als ene vogelpoot; nu nog een lijfje vinden, de steen die er boven op staat zag ik een tijdje later, en wilde hem eigenlijk heel anders plaatsen, maar dat lukt niet om te balanceren. En ineens zag ik de vrolijke lachebek erin die met zijn snoet vooruit lijkt te wippen door het landschap. Vanuit het niets náár een iets!

Een draakje langs de Waal op een zonnige herfstdag.

Geplaatst op zondag 7 oktober 2018

 

Al struinend langs de Waal kom ik vaak spullen tegen waar je heel veel mee kan, tenminste dat wil zeggen zodra mijn hoofd daarvoor open staat. Soms loop je als in een luchtzak stap voor stap vooruit en op andere momenten vallen mij zelfs de vormen van de stenen op. Ik zag het stuk ijzer liggen en dacht da’s een leuke vriendelijke kop. Daarna kwam ik de passende stukken basalt tegen op de kop een nek te geven, en voor ik het wist, zat ik samen met een draakje naast me langs de rivier.

Inspectie van een kwast op mijn bureau.

Geplaatst op zondag 7 oktober 2018

Het is verbazend hoe je aan niks zeggende rond slingerende elementen op je bureau betekenis kunt verschaffen door er een tijdje naar te kijken. Er ontstaan gedachten, kleuren en leven. Een inspectie van een kwast.

Avondwandeling fotografie langs de Waal.

Geplaatst op zondag 7 oktober 2018

Samen met nog twee mensen een korte avondwandeling langs de Waal gemaakt, fotograferen van de avond in Tiel. Leuk om met een aantal mensen op pad te zijn, in tegenstelling tot de vele keren dat ik alleen in de nacht loop te dolen. Het Kantongerecht, Zinder, de Bellevue en het avondrood. Een mooie sfeer.

Lichtbaken langs de Waal bij nacht gezien.

Geplaatst op vrijdag 5 oktober 2018

 

Als een voorzichtig nachtlampje knippert het lichtbaken rood en dan weer een tijdje uit..een pulserende waarschuwing voor de nog vele passerende schepen. Het water in de Waal staat erg laag, en zo bij nacht is het een hele vreemde sfeer om hier in het pikkedonker te hoppen tussen de basalt stenen en de plasjes water die in het donker nauwelijks te onderscheiden zijn.

Met een zeer lange sluitertijd komen de uit het water stekende stenen naar voren op de foto, en de sterren hangen als slierten in de lucht; starend naar het zwarte schermpje op de camera waar de sluitertijd seconden op wegtikken, vergeet ik even de nachtelijke wereld om mij heen.

Zonneharp met doorbrekende zon boven het Eiland van Maurik.

Geplaatst op maandag 1 oktober 2018

Het is altijd een majestueus gezicht als de zonnestralen breed door de wolken breken. Al wandelend langs het Eiland van Maurik braken de stralen langzaam door de wolken heen, en toen ik net aan de rand van het toegankelijke stuk liep (door het lage water kun je nu veel verder lopen) brak de zon ook nog door. Een prachtige sensatie is dat; glibberig op een steen kon ik dicht bij het water de foto met vochtige stenen maken.

Tekenen met inkt langs het Eiland van Maurik.

Geplaatst op maandag 1 oktober 2018

De wortels liggen bloot door de lage waterstand, hier langs het Eiland van Maurik, plekken waar je normaal niet kun komen zijn nu te betreden. Gewapend met een potje oostindische inkt en een kroontjespen probeerde ik de wortels en de bomen te vangen…het was al snel zo dat natuurlijk de vellen aan elkaar kleefden, er inkt druppels op mijn handen zaten en het resultaat op de vellen papier toch best leuk bleek.