De Tielse skyline vanaf het dakterras van Van der Valk gezien.

Geplaatst op vrijdag 12 oktober 2018

Gisteravond waren we welkom om op het dakterras van Van der Valk Tiel foto’s te maken van de Tielse skyline. Het was echt heel bijzonder om de ondergaande zon, het blauwe uur en uiteindelijk de avond over de stad waar ik geboren ben te zien vallen. De snelweg met haar rode voorbij razende autolichtjes, de Waal die steeds minder duidelijk zichtbaar werd aan de horizon, en het markante gebouw van het Waterschap Rivierenland.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bomen in herfsttenue langs het Noordereind in Kerk-Avezaath.

Geplaatst op woensdag 10 oktober 2018

Erg hangt altijd een heerlijke ontspannen sfeer buiten deze zachte najaarsdagen. Het zonlicht stroomt vloeiend door de geel kleurende bladeren aan de bomen. Hier langs het Noordereind in Kerk-Avezaath vallen mij altijd de kastanjebomen op die volledig naar elkaar toegegroeid zijn en zo bijna de oprit naar het achterliggende huis verbergen. Extra leuk maakte het, dat er toevallig net een pony rijles voorbij kwam van Shetlandponystal Het Zesspan.

Een vrolijke eenpoot van twee gevonden stukken steen langs de Waal.

Geplaatst op dinsdag 9 oktober 2018

 

Een klein stukje steen waar ik meteen vrolijk van werd, een stukje steen als ene vogelpoot; nu nog een lijfje vinden, de steen die er boven op staat zag ik een tijdje later, en wilde hem eigenlijk heel anders plaatsen, maar dat lukt niet om te balanceren. En ineens zag ik de vrolijke lachebek erin die met zijn snoet vooruit lijkt te wippen door het landschap. Vanuit het niets náár een iets!

Herfstlicht langs de Linge

Geplaatst op maandag 8 oktober 2018

Een draakje langs de Waal op een zonnige herfstdag.

Geplaatst op zondag 7 oktober 2018

 

Al struinend langs de Waal kom ik vaak spullen tegen waar je heel veel mee kan, tenminste dat wil zeggen zodra mijn hoofd daarvoor open staat. Soms loop je als in een luchtzak stap voor stap vooruit en op andere momenten vallen mij zelfs de vormen van de stenen op. Ik zag het stuk ijzer liggen en dacht da’s een leuke vriendelijke kop. Daarna kwam ik de passende stukken basalt tegen op de kop een nek te geven, en voor ik het wist, zat ik samen met een draakje naast me langs de rivier.