Arnhem

OV-Terminal Arnhem, een ontwerp van architect Ben van Berkel.

Toen ik in 1994 op school zat in Arnhem begon het project om de stationsomgeving drastisch aan te pakken steeds meer vorm te krijgen. Vele jaren is men bezig geweest; oorspronkelijk was er een ontwerp gemaakt door Teun Koolhaas, echter dit ontwerp werd na vele protesten uit de omgeving toch niet uitgevoerd.

In 1996 werd er definitief een streep door het ontwerp van Teun Koolhaas gezet en men kon terug naar de tekentafel. Een ontwerp gemaakt door architect Ben van Berkel werd unaniem gekozen. De huidige OV-terminal leverde vele hoofdbrekens op met betrekking tot de uitvoering ofwel de onmogelijkheid om het uit te voeren. Geen enkel bouwbedrijf wilde het ontwerp uitvoeren.

Uiteindelijk is dit toch gelukt en de huidige OV-Terminal won zelfs in 2015 De Nationale Betonprijs. Het is dan ook een hele bijzondere futuristische plaats geworden. Architectonisch een waar kunststukje.

World Living Statues 2017 Arnhem zondag 1 oktober 2017.

Na meerdere malen weg geregend te zijn in Ede afgelopen vrijdagavond, zal het ongetwijfeld een verademing zijn geweest voor de deelnemers en talrijke bezoekers dat het droog bleef. Het werd rond 17:00 bij aanvang van de prijsuitreiking wel even wat dreigend donker – gelukkig, bleef het daarbij. Het was erg druk en het koste vaak moeite om je door de bezoekers heen te wurmen om wat van de beelden op te pikken. En vooral hun kunsten, fratsen en eigenaardigheden.

De aap tussen de bergen hamburgerdoosjes, tussen vele neonlinten opgesloten. Aan de haren trekkende feeërieke figuren, kinderen die het vak om stil te staan al vroeg onder de knie blijken te hebben tot de uitreiking van de prijzen, waarbij de jeugdige “Charlie Champlin” (door Lovina Teering) eerste werd voor de jeugd, bij de professionele deelnemers is het de zo uit een stripverhaal weggelopen fotograaf Frans Vogels (een Nederlander die in Australië woont) die eerste werd met zijn “snap shot”. Verder vielen mij vooral Caesar versus Vercingetorixn op, en ik vond de groep die deed alsof ze versteende selfies aan het maken waren ook erg sterk. De foto’s zijn te bestellen of te downloaden via: https://www.oypo.nl/4D90E3FA96AC5582

 

Bijna droog liggend vrachtschip langs de Neder-Rijn in Arnhem.

Al wandelend langs de Neder-Rijn in Arnhem zag ik opeens deze opvallende boot liggen. Bijna uitgedroogd in een plasje water, stond het schip rechtop in overgebleven water. Het vrachtschip deed me meteen denken aan de boten uit het verhaal van Huckleberry Finn. Via de zoekmachine ontdekte ik dat het studentenwoningen zijn, en dat enkele studenten de boot bewonen. Een erg mooie locatie!

Waterval in het Sonsbeekpark Arnhem, aangelegd in 1824.

In het Sonsbeekpark zijn twee watervallen de vinden. De een wat groter dan de andere. Ze zijn bijna 200 jaar geleden in 1826 aangelegd in opdracht van baron Van Heeckeren. Het koste hem ruim 70.000 gulden, dit bedrag zou in deze tijd gelijk staan aan bijna 772.000 euro. Enorm veel geld dus.

De waterval doet je denken aan het Buitenland, aan de bergen. Onder de waterval kun je schuilen op een bankje en het water zien neerkletteren. Het is net een kleine grot! De laatste keer dat ik hier was, ruim 15 jaar geleden, was mij dit niet opgevallen.

Sint-Jansbeek Arnhem met park Sonsbeek en Art Nouveau brug.

Nu een onopvallende stroom aan de rand van het centrum, was de Sint-Jansbeek vroeger de belangrijkste stroming in Arnhem. In de middeleeuwen zorgde het snelstromende water in de beek voor de aandrijving van verschillende watermolens waarmee graan werd vermalen tot meel. De Sint-Jansbeek werd tevens door verschillende wasserijen gebruikt, en was door dit veelvuldige gebruik van groot belang voor de groei die Arnhem in de loop der eeuwen doormaakte.

Toen in 1530 door de hertog van Gelre het besluit genomen werd om de bedding van de Rijn dichter naar de stad toe te trekken, kon men de positie van Arnhem als handelsstad nog meer versterken.
Vele eeuwen stroomde de Sint-jansbeek open door de stad, maar raakte steeds meer vervuild en toen aan het begin van de 19e eeuw ook nog eens de stoommachines in zwang raakten die de watermolens overbodig maakten, werd het belang van de beek snel minder.

Nu is het slechts nog een historisch artefact dat door het park Sonsbeek stroomt met een uitloper in De la Reijstraat. Dat de stad Arnhem haar historie koestert blijkt uit het gegeven dat men eind 2016 begonnen is aan werkzaamheden om de beek weer deels bovengronds te laten terugkeren in het centrum. De beek zal in de Rijn gaan uitmonden via een kleine waterval.

De opvallende brug met haar karakteristieke lampen stamt uit 1908, de tijd van de Art Nouveau. In 2006 werd de brug herbouwd nadat men eerder al beek bovenwater had gehaald (de beek eindigde eerder in een buis aan de rand van het park Sonsbeek). De verlichting en het smeedijzeren hekwerk is opgeknapt, en vooral de bescheiden waterval met op de achtergrond de heuvels van park Sonsbeek maken het plaatje compleet.

Trolleybussenplein met bovenleidingen Centraal station Arnhem.

Het is een waar doolhof zoals de bovenleidingen enkele meters boven het wegdek hangen in Arnhem. Bij het Centraal Station op het Trolleybussenplein komen de trolley’s samen en is het een ware wirwar van elektriciteitsdraden. Op de achtergrond zie je de toren van het WTC Arnhem en het PostNL Postkantoor bij Ako.

Jansbinnensingel plantsoen Arnhem met Vestagebouw en fonteinen.

Het plantsoen langs de Jansbinnensingel in Arnhem ligt er prachtig bij nu in het voorjaar. De tulpen staan statig met al hun verschillende kleuren in het gras. De blauwe lucht omhult het aan het plantsoen gelegen Vestagebouw, wat in 1930 gebouwd werd in opdracht van de verzekeringsmaatschappij terwijl de draken op de gietijzeren fonteinen in water spuwen in bassin. Er ontstaan zelfs regenbogen boven het water! De in het bassin geplaatste gietijzeren fonteinen uit 1885 zijn een rijksmonument.

Op de achtergrond zie je op één van de foto’s ook nog de Sint-Martinuskerk vlakbij het Velperplein.

Airborneplein Arnhem, met tulpen een trolleybus en de Sint-Walburgisbasiliek.

Vaak zijn er van die momenten dat je jezelf even terug geplaatst voelt in de geschiedenis. Dit overkomt mij als ik onder het tunneltje doorwandel, wat onderdeel van het Airborneplein in Arnhem is. Hoe ik als tiener hier in zomer en winter onderdoor liep en omhoog keek tegen de muren die de berenkuil omringen onderweg naar school, en vaak ook op de terugweg. Nostalgie in een stad waarin de school inmiddels gesloopt is, maar er toch veel dingen herkenbaar blijven.

Het Airborneplein is een na de Tweede Wereldoorlog aangelegd plein, deze berenkuil herinnerd aan de “Slag om Arnhem”. Jaarlijks worden de geallieerden herdacht die tijdens deze slag het leven lieten. Al vlak na de oorlog vond hier op het Airborneplein de eerste herdenking plaats; 17 september 1945.

De kenmerkende zuil in het midden van het plein, is het eigenlijke Airborne monument, en wordt nu in het voorjaar omringt door talloze tulpen. De zuil is een brokstuk van het in de oorlog beschadigde voormalige Paleis van Justitie, de zuil staat op een voetstuk en is een Nationaal Monument. Op de zuil staat de tekst “17 september 1944”.

Opvallend is de stilte als je op een van de bankjes op het Airborneplein zit, je merkt niets van de drukke rotonde die er boven ligt. Af en toe zie je een diepblauwe trolleybus voorkomen, en dan weet je weer in Arnhem te zetten.

Op de achtergrond zie je de herkenbare Sint-Walburgisbasiliek, een basiliek met een geschiedenis die terug gaat tot de 14e eeuw. De kerk staat al ruim 650 jaar fier in het stadsbeeld, heden ten dage ingekapseld tussen andere gebouwen, vormen de spitse torens een herkenningspunt voor de stad.

Hotel Rembrandt Arnhem aan de Patersstraat geschiedenis.

Achter bioscoop Rembrandt en het Velperplein staat enigszins verdwaald en ingehaald door de tijd het Hotel Rembrandt. De lichtbalk aan de gevel en vooral de ingang geven het gevoel in een verdwaalde jaren ’70 horror film te gaan belanden.

Afgelopen maand werd dit gevoel werkelijkheid toen de 75 jarige eigenaar en nog iemand anders in het hotel vermoord werden, vermoedelijk door een voortvluchtige tbs’er. De kaarsen en bloemen geven het geheel een macabere uitstraling.

Benieuwd als ik ben naar geschiedenis, blijkt dit hotel gebouwd te zijn in 1890 als dubbele woning. In één van woningen woonde een Joodse familie tot 1943, en daarna kwamen er NSB’ers in. Toen de Duitsers de oorlog verloren en het pand leeg kwam te staan, trok de familie Peters in de ene helft, en de andere helft werd eveneens verhuurd.

In 1953 werd de familie Peters eigenaar van hun deel van het huis wat toen al als bed and breakfast door hen verhuurd werd. Enkele jaren later in 1966 kocht de huidige eigenaar het andere deel van het pand erbij.

De buitenkant heeft in de loop der tijd grondige veranderingen ondergaan, waardoor het er niet direct als een 120 jaar oud pand uitziet.

Nederlands Openluchtmuseum in Arnhem in het voorjaar.

Afgelopen donderdag ging ik naar het Nederlands Openluchtmuseum in Arnhem, in mijn gedachte zou het een vrij klein museumpark zijn, echter in de praktijk bleek het een erg groot museum te zijn waar erg veel te zien valt. Het is erg leuk dat je de boerderijen van binnen kunt bekijken.

De dame in het kampgebouw Lage Mierde, waar eind jaren 40 het opvangkamp voor de  KNIL-militairen uit Indonesië was gevestigd gaf een uitgebreide uitleg, en het is goed te zien wat het verschil in de leefomgeving van de kampbeheerder en de oud militairen.

In de warme lentezon was het terras bij de poffertjeskraam goed gevuld, en het trammetje droeg de naam van mijn voetbalclub. Het was ook bijzonder om een plaggenhut van binnen te zien, en de goederenloods van Van Gend & Loos die vroeger in Tiel stond.

Ik zag de goederenloods altijd als ik vanuit de trein in Tiel aankwam en het zag er altijd zo vervallen uit, en nu is het helemaal opgeknapt en binnen is een hele presentatie te zien. Het museum is echt een aanrader op een mooie lentedag. Het is eventueel te combineren met een bezoek aan Burgers Zoo, al denk ik dat het museum zelf al genoeg indrukken biedt.

 

Pagina 1 van 212