Tag: paarden

Paarden langs de Mauriksche Wetering richting Rijswijk.

paarden-weiland-maurik-sloot-reflectie

Langs de Oost Kanaalweg richting Rijswijk vind je een klein stuk bos, wat helemaal verwilderd haar eigen gang gaat, er is een wandelpad wat nauwelijks nog herkenbaar door het bos kronkelt richting de Mauriksche Wetering. Aan de overkant van de Mauriksche Wetering zag ik deze groep paarden staan. Ze werden heel mooi in het water gereflecteerd.

Paarden op de Wetlands op een grauwe zomerdag.

wetlands-tiel-paarden-zomer-sneeuw

 

Zodra je de wereld om je heen vertaald in zwarte en witte tinten wordt deze wereld heel anders, het geelgroene gras wordt als sneeuw, de wolken meer dreigend en het kleine stroompje water dat als een levensaders de Waal verbindt met de uiterwaarden wordt dan toch net even anders. Het zou zowaar winter in de zomerdag kunnen zijn.

Veerhuys Beusichem met paarden langs de uiterwaarden.

paarden-veerhuyz-beusichem-veerweg-uiterwaarden (5)

paarden-veerhuyz-beusichem-veerweg-uiterwaarden (4)

paarden-veerhuyz-beusichem-veerweg-uiterwaarden (3)

paarden-veerhuyz-beusichem-veerweg-uiterwaarden (1)

paarden-veerhuyz-beusichem-veerweg-uiterwaarden (2)

Langs de Veerweg in Beusichem dacht ik eerst een aantal koeien bij het water op de uiterwaarden te zien, maar dit bleek een grote groep paarden te zijn. Daar wilde ik graag een foto van hebben en ik besloot om toch maar het slootje, er voor over te springen; ware het niet, dat de gedroogde berenklauwen en vooral het idee van teken – waar ik ondanks, dat ik toch redelijk mijn best doe om door hen gevonden te worden, door zonder sokken in het bos te lopen – nog nooit door gestoken ben.

Via een omweg kon ik bij het water komen en zag het statige witte gebouw waar het Veerhuyz Beusichem in gevestigd zit mooi opdoemen achter de paarden. De insecten, en dan vooral van die rare muggen die met hun poten als een soort vlot op het water drijven terwijl ze een soort gezoem produceren van een lied waar maar weinigen op zullen zitten te wachten zijn irritant aanwezig. Ik zal toch een kwartiertje moeten blijven, want anders blijven de paarden je de hele tijd aanstaren (net als lachende mensen, of “kijk mij eens” mensen op de foto, zijn dieren ook niet echt op hun meest fotogenieke opperbest op dat moment).

Toch een mooi gezicht zo, jammer dat er veel sluierbewolking was, hoewel ik dat eigenlijk helemaal niet zo jammer vind; er zijn al zoveel foto’s van paarden en koeien bij zonsopgang en zonsondergang, dat het zo ook wel goed is.

Paard en veulen tussen de bomen in Zoelen.

De paarden net voorbij de Beldert in Zoelen hebben een fijn plekje tussen de bomen gevonden terwijl de lucht steeds dreigender samenpakt om weldra de omgeving te vervullen met het nodige water wat diezelfde bomen die hoog boven de paarden met hun bladeren wuiven als overwinnaars van de zaterdagse zomerstorm hogelijk kunnen waarderen.

Het inmiddels al de kenmerken van moeder paard vertonende veulen pikt af en toe wat melk weg bij moeders, zie ik ondanks de donkere schaduwen die over hen beiden heen vallen in het donker tussen de bomen. Het veulen heeft al het statige en tegelijkertijd nog het wat aandoenlijke karakter om onlogisch voor het moment onstuimig te reageren op de prikkels rondom hem of haar heen.

Het heeft iets magisch, paarden in de bossen: sprookjesachtig.

paarden-regen-zoelen-bos