Rhenen

Rhenen

Geplaatst op vrijdag 23 maart 2018

Rijnbrug met skyline van Rhenen aan het begin van de avond.

Geplaatst op woensdag 7 december 2016

Soms gaat een middag anders dan je denkt; wilde het vogelhuisje in Echteld langs de Stationsweg op de foto zetten, met het dunne laagje ijs wat nog op het water dreef, en bevond mij in plaats van op glad – op glad modder. Viel nogal hard op een uitgestoken tak en had meteen een flinke bloeiende wond in mijn handpalm. Gelukkig was er een benzinestation vlak bij, die pleisters verkocht, en werd ook nog geholpen om de wond even schoon te maken. Erg aardig!

Toen verder onderweg richting Dodewaard, in Ochten besloten toch richting Kesteren te gaan voor molen de Zwaluw bij zonsondergang, echter de zonsondergang werkte ook niet echt mee, en zodoende kwam ik uit bij de Rijnburg richting Rhenen, waar mijn vaders familie woont. De Rijnbrug in het blauwe uur, met de toren die nog deels ingepakt staat en de groenige basaltblokken op de voorgrond maakten het beeld van de dag compleet.

Cuneratoren in Rhenen vanaf de Nederrijn gezien.

Geplaatst op woensdag 16 maart 2016

Cuneratoren-Rhenen-zomer-waterski-Tante-Loes

Inmiddels staat de Cuneratoren al jaren ingepakt en het lijkt net een permanent werk van Christo. Op zich vind ik het wel mooi zo’n ingepakte kerk, echter zou nu toch ook wel weer een keer de echte toren willen zien. Deze foto maakte ik op een warme zomerdag in Augustus 2012. Mensen met bootjes en jetski’s op de Nederrijn, drukte op het terras bij Tante Loes en vooral de heerlijke oneindige sfeer van de zomer, een gevoel alsof de herfst, de zomer aflossende september maand nooit meer zal komen.

Cuneratoren Rhenen vanaf het Koningshof gezien.

Geplaatst op maandag 11 januari 2016

cuneratoren-rhenen-2014-verbouwinh

Een prachtige voorjaarsdag in 2014, bijna 2 jaar geleden al weer. Zo lang is de Cuneratoren dan ook al weer ingepakt. Ben wel benieuwd hoe deze uit de steigers zal komen. Hier op het Koningshof is het rustig en kalm. Ik kan me nog herinneren dat ik dat jochie met de kinderwegen bezig zag met het stoepkrijt om hem heen en die ouderwetse lantaarnpaal en ik meteen dacht daar moet ik een foto van maken!

Skyline Rhenen vanuit het Reuzenrad gezien.

Geplaatst op woensdag 8 juli 2015

Het is haast niet voor te stellen dat het eergisteren nog zulk lekker warm weer was, in de korte broek op de fiets van Rhenen naar Tiel. En op de kermis tijdens de Rijnweek even wat foto’s gemaakt vanuit het EuropaRad, een prachtig onderhouden reuzenrad gebouwd in 1989. Je kunt de Binnenmolen en de Cuneratoren die helaas nog in de steigers staat goed zien vanuit de hoogte. Ook de mooie voormalige watertoren De Koerheuvel met zijn wit gepleisterde gevel en puntige dak is erg goed zichtbaar.

Het rad heeft al heel veel van de wereld gezien zoals Dubai, Bangkok en Hong-Kong. Nu zit ik het bakje, en toen ik zei dat ik vooral graag foto’s van Rhenen wilde maken, gaf de bestuurder van het rad al aan dat hij mij het laatste rondje extra lang bovenin zou houden. Wel een beetje eng omdat je niet vast zit in de gondel met een beugel en zodra je draait, beweegt de gondel mee met je. Het rad zelf is 38 meter hoog en daarmee het grootste reuzenrad van Nederland met beweegbare gondels.

 

skyline-rhenen-molen-cuneratoren (2)

skyline-rhenen-molen-cuneratoren (4)

skyline-rhenen-molen-cuneratoren (1)

watertoren-de-koerheuvel-rhenen

kermis-rijnweek-rhenen (2)

skyline-rhenen-molen-cuneratoren (3)

Zonnebaden langs de Nederrijn in Rhenen.

Geplaatst op dinsdag 7 juli 2015

Vanuit het reuzenrad kon ik de licht voyeuristische neiging om een foto van de twee zonnebadende meisjes te maken niet onderdrukken, de sfeer, het twinkelende licht om ze heen al parelend op het water en de steiger die een einde markeert terwijl het water oneindig voortschrijdt en de jeugd al even oneindig als een sterke frisse bloem het moment markeert, maakt het even heel speciaal voor mij; dit kortdurende moment.

Vanuit het reuzenrad kon ik de licht voyeuristische neiging om een foto van de twee zonnebadende meisjes te maken niet onderdrukken, de sfeer, het twinkelende licht om ze heen al parelend op het water en de steiger die een einde markeert terwijl het water oneindig voortschrijdt en de jeugd al even oneindig als een sterke frisse bloem het moment markeert, maakt het even heel speciaal voor mij; dit kortdurende moment.

Stadsmuur uit omstreeks 1346 langs het Keldermanspad in Rhenen.

Geplaatst op dinsdag 14 april 2015

Langs het Keldermanspad in Rhenen heb je een mooi uitzicht op de weilanden langs de Nederrijn aan de ene kant en aan de andere kant langs het pad staat de oude stenen stadsmuur van Rhenen; je waant je echt even in heel vroeger – het is er heel vredig stil en het is haast niet voor te stellen hoeveel mensen in verschillende tijden, klederdrachten en omstandigheden langs deze muur gekomen zijn. De Cuneratoren staat helaas nog in de steigers, maar dit vind ik tegelijkertijd wel leuk..hoeveel foto’s zijn er niet met de toren erop maar er zijn er slechts weinigen met de ingepakte toren. Rhenen werd rond 1240 officieel een stad en heel veel later – dat wil zeggen, nog steeds heel erg lang geleden – in 1346 werd deze stadsmuur gebouwd in opdracht van de bisschop Jan van Arkel.

Langs het Keldermanspad in Rhenen heb je een mooi uitzicht op de weilanden langs de Nederrijn aan de ene kant en aan de andere kant langs het pad staat de oude stenen stadsmuur van Rhenen; je waant je echt even in heel vroeger – het is er heel vredig stil en het is haast niet voor te stellen hoeveel mensen in verschillende tijden, klederdrachten en omstandigheden langs deze muur gekomen zijn. De Cuneratoren staat helaas nog in de steigers, maar dit vind ik tegelijkertijd wel leuk..hoeveel foto’s zijn er niet met de toren erop maar er zijn er slechts weinigen met de ingepakte toren. Rhenen werd rond 1240 officieel een stad en heel veel later – dat wil zeggen, nog steeds heel erg lang geleden – in 1346 werd deze stadsmuur gebouwd in opdracht van de bisschop Jan van Arkel.

Galloway runderen in het natuurgebied De Blauwe Kamer tussen Rhenen en Wageningen.

Geplaatst op vrijdag 6 maart 2015

In het natuurgebied de Blauwe Kamer tussen Rhenen en Wageningen loopt een grote groep Galloway runderen. Deze prachtige karakteristieke dieren met hun lange haren die doen denken aan die van een Bouvier vallen erg op in het landschap. Ze hebben nog iets van de primitieve oude koeienrassen en een eigenwijze manier van kijken.

In het natuurgebied de Blauwe Kamer tussen Rhenen en Wageningen loopt een grote groep Galloway runderen. Deze prachtige karakteristieke dieren met hun lange haren die doen denken aan die van een Bouvier vallen erg op in het landschap. Ze hebben nog iets van de primitieve oude koeienrassen en een eigenwijze manier van kijken.

De dieren worden vaak ingezet in grotere natuurgebieden doordat ze uitermate geschikt zijn voor het buitenleven, erg sociaal zijn en nauwelijks verzorging nodig hebben (ze hoeven niet gemolken te worden, ze hoeven niet geholpen te worden bij het kalveren en eten divers waardoor ze niet bijgevoederd hoeven te worden). Het zijn vriendelijke rustige dieren die in het begin wat onstuimig over kunnen komen, maar dat zijn ze zeker niet.

De dieren worden vaak ingezet in grotere natuurgebieden doordat ze uitermate geschikt zijn voor het buitenleven, erg sociaal zijn en nauwelijks verzorging nodig hebben (ze hoeven niet gemolken te worden, ze hoeven niet geholpen te worden bij het kalveren en eten divers waardoor ze niet bijgevoederd hoeven te worden). Het zijn vriendelijke rustige dieren die in het begin wat onstuimig over kunnen komen, maar dat zijn ze zeker niet.

De ogen staan helder en houden alles scherp in de gaten; wat een prachtige haardracht hebben ze.

De ogen staan helder en houden alles scherp in de gaten; wat een prachtige haardracht hebben ze.

 

 

 

Tanteloes in Rhenen op een zonnige winterdag gezien.

Geplaatst op vrijdag 12 december 2014

Gaaf hoe de oranje en gele gloed op Tanteloes valt deze late namiddag in december. Na dagen van regen, kou en grijs weer is het eindelijk een dag zonnig. Vroeger heette het De Stichtse Oever en werd gerund door Arnold en Louise. Louise of Loes zoals men haar noemde kon met iedereen goed overweg en had voor iedereen een praatje klaar. In de loop der jaren nadat Loes haar man kwam te overlijden en zij zelf ook steeds ouder werd, kwam ze in de vergetelheid terecht en verwerd haar naam niet meer dan een pagina in de geschiedenis van de stad totdat de nieuwe eigenaar van de horeca gelegenheid in 2006 de naam Tanteloes aan de zaak gaf, waarmee de cirkel en de link naar het verleden rond is.

Gaaf hoe de oranje en gele gloed op Tanteloes valt deze late namiddag in december. Na dagen van regen, kou en grijs weer is het eindelijk een dag zonnig. Vroeger heette het De Stichtse Oever en werd gerund door Arnold en Louise. Louise of Loes zoals men haar noemde kon met iedereen goed overweg en had voor iedereen een praatje klaar. In de loop der jaren nadat Loes haar man kwam te overlijden en zij zelf ook steeds ouder werd, kwam ze in de vergetelheid terecht en verwerd haar naam niet meer dan een pagina in de geschiedenis van de stad totdat de nieuwe eigenaar van de horeca gelegenheid in 2006 de naam Tanteloes aan de zaak gaf, waarmee de cirkel en de link naar het verleden rond is.

Zonsondergang en een ommuurd karkas van een oude boerderij langs de Utrechtsestraatweg in Rhenen.

Geplaatst op woensdag 10 december 2014

Langs de Utrechtsestraatweg tussen Rhenen en Elst staat de ruïne van een oude boerderij die steeds verder vervallen is geraakt. Op google maps is de boerderij nog te zien met dak maar nu staat enkel nog het stenen karkas overeind en zijn de kamers ingenomen door bramenstruiken die met hun grote doorns de doorwegen versperren. De natuur is er in gaan wonen en heeft er zijn eigen wetten opgesteld waar geen plaats meer is voor menselijke aanwezigheid.

Langs de Utrechtsestraatweg tussen Rhenen en Elst staat de ruïne van een oude boerderij die steeds verder vervallen is geraakt. Op google maps is de boerderij nog te zien met dak maar nu staat enkel nog het stenen karkas overeind en zijn de kamers ingenomen door bramenstruiken die met hun grote doorns de doorwegen versperren. De natuur is er in gaan wonen en heeft er zijn eigen wetten opgesteld waar geen plaats meer is voor menselijke aanwezigheid.

Militair Ereveld op de Grebbeberg in Rhenen

Geplaatst op zondag 10 augustus 2014

Klokkentoren tegenover het militair ereveld geplaatst in een amfitheater. De bronzen luidklok is in 1953 gegoten uit 2,4 miljoen centen die speciaal voor deze klok ingezameld waren. Op de klok staat de inscriptie “Ik spreek voor hem die viel”. In de zuil van de klokkentoren staat een gedicht van J. C. Bloem. vijf dagen-en de vrijheid ging verloren, vijf jaren-en eerst toen werd zij herboren, zo moeizaam triomfeert gerechtigheid, aan dit besef zij deze grond gewijd.

Klokkentoren tegenover het militair ereveld geplaatst in een amfitheater. De bronzen luidklok is in 1953 gegoten uit 2,4 miljoen centen die speciaal voor deze klok ingezameld waren. Op de klok staat de inscriptie “Ik spreek voor hem die viel”. In de zuil van de klokkentoren staat een gedicht van J. C. Bloem. vijf dagen-en de vrijheid ging verloren, vijf jaren-en eerst toen werd zij herboren, zo moeizaam triomfeert gerechtigheid, aan dit besef zij deze grond gewijd.

Leeuwenmonument bij de ingang naar het militair ereveld op de Grebbeberg. Tijdens de oorlog kon men de begraafplaats betreden via een houten toegangspoort, na de oorlog werd deze toegang vervangen door dit Nationale Legermonument ontworpen door Ir. J.J.P. Oud  en uitgevoerd door J. Raedecker in opdracht van het ministerie van Defensie.. De leeuwen zal men vast ook herkennen van de Dam in Amsterdam.

Leeuwenmonument bij de ingang naar het militair ereveld op de Grebbeberg. Tijdens de oorlog kon men de begraafplaats betreden via een houten toegangspoort, na de oorlog werd deze toegang vervangen door dit Nationale Legermonument ontworpen door Ir. J.J.P. Oud en uitgevoerd door J. Raedecker in opdracht van het ministerie van Defensie. De leeuwen zal men vast ook herkennen van de Dam in Amsterdam.

Het leeuwenmonument vanaf de achterzijde gezien.

Het leeuwenmonument vanaf de achterzijde gezien.

De rijen met graven en de vlag die windstil hangt, een soort intense stilte.

De rijen met graven en de vlag die windstil hangt, een soort intense stilte.

Een overzichtsfoto van het militair ereveld op de Grebbeberg.

Een overzichtsfoto van het militair ereveld op de Grebbeberg.

Enkele gevallen soldaten, allemaal overleden op 13 mei 1940. De eerste naam is die van W.F. Aaldenberg, soldaat van het 20e Regiment Infanterie

Enkele gevallen soldaten, allemaal overleden op 13 mei 1940. De eerste naam is die van W.F. Aaldenberg, soldaat van het 20e Regiment Infanterie.

Het geeft je best een beklemmend gevoel om al die slachtoffers tussen de 20 en 30 jaar te zien die in die enkele meidagen omgekomen zijn.

Het geeft je best een beklemmend gevoel om al die slachtoffers tussen de 20 en 30 jaar te zien die in enkele meidagen omgekomen zijn.

Graf van H.J. Oosterhuis. Sergeant van de Koninklijke Nederlandse Brigade Prinses Irene. Dit graf viel mij op omdat het gedateerd is jaren na de verschrikkelijke meidagen van 1940. Henk Oosterhuis overleed ook niet op de Grebbeberg maar in het ziekenhuis van Hulst op 27 januari 1945 na een triest ongeval of beter gezegd een fatale inschattingsfout. Henk keerde terug uit Antwerpen en kreeg onderweg in de buurt van Hulst een stopteken, vermoedelijk dacht hij dat het om een Duitser ging, maar het was een verzetsstrijder. Henk negeerde het stopteken en werd zonder pardon doodgeschoten.

Graf van H.J. Oosterhuis. Sergeant van de Koninklijke Nederlandse Brigade Prinses Irene. Dit graf viel mij op omdat het gedateerd is jaren na de verschrikkelijke meidagen van 1940. Henk Oosterhuis overleed ook niet op de Grebbeberg maar in het ziekenhuis van Hulst op 27 januari 1945 na een triest ongeval of beter gezegd een fatale inschattingsfout. Henk keerde terug uit Antwerpen en kreeg onderweg in de buurt van Hulst een stopteken, vermoedelijk dacht hij dat het om een Duitser ging, maar het was een verzetsstrijder. Henk negeerde het stopteken en werd zonder pardon doodgeschoten.

De rijen met graven en de stilte zijn pijnlijk om te ervaren. Het gaat ook door mijn hoofd hoe de soldaten dit ervaren kunnen hebben, dan heb je 11 mei, 12 mei en 13 mei overleeft, om uitgeput, zonder slaap, angstig en niet meer in staat om objectief te oordelen op de 14e mei alsnog aan je eind te komen. Wat een horror scenario’s moeten zichzelf hier op de berg zich afgespeeld hebben.

De rijen met graven en de stilte zijn pijnlijk om te ervaren. Het gaat ook door mijn hoofd hoe de soldaten dit ervaren kunnen hebben, dan heb je 11 mei, 12 mei en 13 mei overleeft, om uitgeput, zonder slaap, angstig en niet meer in staat om objectief te oordelen op de 14e mei alsnog aan je eind te komen. Wat een horror scenario’s moeten zich hier op de berg afgespeeld hebben.

Grafsteen ter nagedachtenis aan de gesneuvelden van het 9e Regiment Infanterie midden op het militair ereveld. Het 9e regiment maakte geen onderdeel uit van de Grebbelinie en tevens kan met op de steen de naam van W.M. Kors ontdekken. Dit is de enige burger die op het ereveld begraven ligt. De chauffeur Kors was onderweg terug naar huis in de roerige dagen van mei 1940 na het thuisbrengen van een groep kinderen die in vakantiekampen zaten toen de bus gevorderd werd door het leger en werd er richting Leiden gereden. Toen de bus in de buurt van Sassenheim een stop maakte werden ze onder vuur genomen, en de bus waar de heer Kors in zat als chauffeur kreeg een voltreffer. De chauffeur en gesneuvelde militairen werden naast de bus in een bomkrater begraven.

Grafsteen ter nagedachtenis aan de gesneuvelden van het 9e Regiment Infanterie midden op het militair ereveld. Het 9e regiment maakte geen onderdeel uit van de Grebbelinie en tevens kan men op de steen de naam W.M. Kors ontdekken. Dit is de enige burger die op het ereveld begraven ligt. De chauffeur Kors was onderweg terug naar huis in de roerige dagen van mei 1940 na het thuisbrengen van een groep kinderen die in vakantiekampen zaten, toen plots de bus gevorderd werd door het leger en zo vertrok de bus richting Leiden. Toen de bus in de buurt van Sassenheim een stop maakte werd deze onder vuur genomen, en de bus met daarin de heer Kors als chauffeur kreeg een voltreffer. De chauffeur en de gesneuvelde militairen werden naast de bus in een bomkrater begraven.

Herdenkingsmonument voor hen wiens laatste rustplaats niet aanwijsbaar is, maar wel omgekomen zijn in mei 1940 op en rondom de Grebbelinie. Dit monument werd in 2005 onthuld en toont de namen van 138 militairen.

Herdenkingsmonument voor hen wiens laatste rustplaats niet aanwijsbaar is, maar wel omgekomen zijn in mei 1940 op en rondom de Grebbelinie. Dit monument werd in 2005 onthuld en toont de namen van 138 militairen.

Monument voor het 10e regiment-infanterie, onze gevallen kameraden. Dit monument stamt al uit november 1940. Het monument telt thans 15 namen, hoewel dit oorspronkelijk 10 namen waren. Door onderzoek was gebleken dat na de oorlog nog 5 soldaten hier begraven waren.

Monument voor het 10e regiment-infanterie, onze gevallen kameraden. Dit monument stamt al uit november 1940. Het monument telt thans 15 namen, hoewel dit oorspronkelijk 10 namen waren. Door onderzoek was gebleken dat na de oorlog nog 5 soldaten hier begraven waren.

Op de 2e Pinksterdag van 1941 werd op de Grebbeberg dit monument ter nagedachtenis aan de gevallen militairen van het 8e regiment infanterie onthuld. Vervaardigd naar ontwerp van de architect W. Chr. Jens uit Arnhem en uitgevoerd door de steenhouwerij van J.H. Hofhuis gevestigd te Enschede waarna het monument afgewerkt werd door de heer Anneveld (Beiden waren oud Grebbeberg soldaten.  Het monument is een gedenkzuil met daarop de namen van 233 omgekomen soldaten.

Op de 2e Pinksterdag van 1941 werd op de Grebbeberg dit monument ter nagedachtenis aan de gevallen militairen van het 8e regiment infanterie onthuld. Vervaardigd naar ontwerp van de architect W. Chr. Jens uit Arnhem en uitgevoerd door de steenhouwerij van J.H. Hofhuis gevestigd te Enschede waarna het monument afgewerkt werd door de heer Anneveld (Beiden waren oud Grebbeberg soldaten. Het monument is een gedenkzuil met daarop de namen van 233 omgekomen soldaten.

De tweede rij op het ereveld met onder andere de namen Wilhelm Johannes Tummers met daarnaast het graf van heinrich bernard spölmink. Opmerkelijke kanttekening hierbij is dat de vader van Spölmink die zijn zoon zocht degene is die Tummers vond in kuil nabij timmerfabriek De Stoomhamer op 14 juni 1940.

De tweede rij op het ereveld met onder andere de namen Wilhelm Johannes Tummers met daarnaast het graf van heinrich bernard spölmink. Opmerkelijke kanttekening hierbij is dat de vader van Spölmink die zijn zoon zocht degene is die Tummers vond in kuil nabij timmerfabriek De Stoomhamer op 14 juni 1940.