Rijswijk

Droogte rondom het Roodvoet terrein en de verlaten steenfabriek.

Geplaatst op zondag 21 oktober 2018

Eigenlijk was het niet de bedoeling om naar de Roodvoet te gaan maar toen ik de lage waterstand langs het terrein zag, dacht ik meteen, ik kan nu aan het einde van het terrein komen..een plek die ik nog niet eerder gezien heb! Je kunt nu langs het water struinen over het ontstane stukje strand en af en toe moet je door struiken klimmen om verder te komen. Aan het einde zie je dan ineens de Nederrijn, waar ook nog een zeilbootje voorbij kwam! Dan volgt de weg terug, nu alles overwoekerd is met onkruid is dat een hele opgave. Met grote passen zakken de benen steeds tot aan de knieën weg tussen de distels en ander onkruid.

Toen ik het schuurtje zag, wilde ik natuurlijk wel even binnenkijken, want het is al bijna 3 jaar geleden dat ik hier ben geweest. Alles oogt nog meer aangetast door de tand des tijds, echter de jonge struik blijkt goed te zijn gegroeid. Daarna nog de huizen bekeken; het is triest dat er zoveel kapot gemaakt is, en dat er een aantal keer brand gesticht is. Geen wonder dat het terrein met camera’s bewaakt wordt.

De foto’s zijn bewerkt met een dromerige geeloranje zomergloed omdat ik die kleur het beste vond passen bij de verlaten herfstsfeer die er hangt.

Weerspiegeling van een boomstronk bij zonsondergang.

Geplaatst op maandag 28 november 2016

weerspiegeling-boomstronk-avondrood-rijswijk-fotografie

De lucht kleurde lang na vandaag, hier op de uiterwaarden bij Rijswijk zag ik al eerder deze mooie boomstronk in het water, en bedacht me dat die wel een mooie reflectie zou kunnen geven bij zonsondergang. Nu had ik weer geluk dat een prachtige zonsondergang was, met heel lang nakleurend avondrood.

De stronk weerspiegelde mooi in het kalme water, en op de achtergrond verdween het laatste licht van de dag richting avond.

Deur naar het paradijs op de Roodvoet in Rijswijk.

Geplaatst op woensdag 9 maart 2016

toegansdeur-bos-rijswijk-foto

Toen ik over het terrein van de Roodvoet liep in Rijswijk, zag ik tussen de grote sparen of dennenbomen…ken het verschil niet?..opeens deze mooie deur staan. Het kwam op mij over alsof ik de deur naar het paradijs had gevonden. Een bijzondere mythische plek. Mythisch is het hier niet in de Betuwe, echter als je in de zon langs de Neder-Rijn of de Lek wandelt met een fris briesje in de nek, is het wel een fijne middag! Dat zeker!

Locomotief garage op het Roodvoet terrein in Rijswijk.

Geplaatst op donderdag 3 maart 2016

De huizen, schuren en hallen van de voormalige grote Roodvoet steenfabriek aan de rand van Rijswijk staan er verlaten bij. De fabriek is jaren geleden gesloten en sinds kort zijn ook de mensen uit de rijtjeshuizen verdwenen. Een deel van het terrein wordt gebruikt voor opslag en kantoorboxen voor de werknemers die bezig zijn met de dijkverbetering tussen Rijswijk en de Roodvoet.

Achter op het terrein, op de plek waar zo te zien eerst veel bomen stonden staat deze oude verlaten garage, het dak is deels ingestort en hoewel ik wel enkele foto’s binnen in de ruimte heb gemaakt is het zeker niet aan te raden om dat de stukken stenen dakbedekking los hangen en met een zuchtje wind omlaag kunnen kletteren.

Hier stond de locomotief vroeger (die is uiteraard al lang weg), je ziet nog enkele attributen, een werkbank, lege gereedschapskisten, vermolmde stoelen en een bank. Van buitenaf lijkt het door het raam net een soort oud vergeten kerkje.

Aan de ene kant is het triest aan de andere kant ook heel mooi die grote verlaten stukken die getuigen van een rijk industrieel verleden in de Betuwe.

 

roodvoet-rijswijk-schuur-garage-locomotief

stoomloc-garage-schuur-roodvoet-steenfabriek-rijswijk (1)

stoomloc-garage-schuur-roodvoet-steenfabriek-rijswijk (2)

stoomloc-garage-schuur-roodvoet-steenfabriek-rijswijk (3)

stoomloc-garage-schuur-roodvoet-steenfabriek-rijswijk (4)

Steenfabriek Roodvoet te Rijswijk langs de Neder-Rijn.

Geplaatst op woensdag 20 januari 2016

Wienerberger-steenfabriek-Roodvoet-rijswijk-gelderland-nederrijn-urbex (28)

Toen ik vanmiddag langs de Neder-Rijn in Rijswijk wandelde kwam ik per toeval, of nou ja per toeval…, uit bij een aantal leeg staande huizen langs de rivier. Het blijkt te horen bij het complex van de voormalige Wienerberger steenfabriek Roodvoet. Het terrein is verlaten al is wel te zien dat men bezig is op het terrein, volgens mij is er aan de voorzijde ook camerabewaking aanwezig aan een spandoek te zien.

De steenfabriek sloot enige jaren geleden haar deuren, de productie werd verplaatst naar België en de huizen staan al geruime tijd leeg, een kalender toonde het jaar 2007, spinnen rag was op veel plaatsen zichtbaar, waterschade, maar ook de huiselijke sfeer van weleer was goed zichtbaar.

De enorme hal die nu leeg en kaal is doet vermoeden dat de productie in deze steenfabriek behoorlijk hoog was, en ik voelde me best wel klein in die hal. Het begon toen ook nog te regenen en het was al aan het einde van de middag, dus dat gekletter en gekraak gaf me continu het idee dat er meer mensen waren.

Dat gevoel zou misschien best wel kunnen kloppen, er is dan ook veel gebeurd op deze plek. Het is vandaag 20 januari en precies 133 jaar geleden op 20 januari 1883 kocht de firma Terwindt & Arntz uit Nijmegen een stuk van het Roodvoet perceel om er een steenfabriek te bouwen. In 1896 werkten er hier al 82 mensen op de steenbakkerij en in 1911 was dat aantal al naar 149 gegroeid.

Toen de fabriek aan het einde van de tweede wereldoorlog stil lag hadden enkele Ingense schippers hun intrek genomen in de kamers van de steenfabriek. Ze hoopten uit het zicht van de Duitsers te blijven, daar hun schepen gevorderd waren. Eind maart kregen de geallieerden een tip dat Duisters munitie hadden gelost bij de Roodvoet en dat de schepen aan de oever van de steenfabriek hun ruimen vol munitie hadden.

Dit bleek een zwarte bladzijde te worden in de geschiedenis van de steenfabriek. Door een miscommunicatie dachten de Engelsen dat het om de Roodvoet ging terwijl het in werkelijkheid om de steenfabriek De Lunenburgerwaard bij Wijk bij Duurstede bleek te gaan.

Aan het begin van de avond op zaterdag 31 maart 1945 – slechts een aantal weken voor de officiële bevrijding ging het gruwelijk mis – toen een groot eskader van de geallieerden overvlogen met hun bommenwerpers en vele bommen op het terrein lieten vallen. De dikwandige ovens waarin veel evacuees zich bevonden bleken gelukkig bestand tegen het geweld, maar er kwamen wel 11 burgers om het leven.

Na de oorlog werd de fabriek weer opgebouwd en na een brand aan het begin van de jaren tachtig gemoderniseerd. Er werd een enorme gasgestookte tunneloven gebouwd. De Roodvoet produceerde zeer veel verschillende maten bakstenen zoals het rijnformaat, ijsselformaat, euroformaat etc.

In 2002 kocht Wienerberger-groep de fabriek en sloot haar deuren al weer 7 jaar later in 2009. De recessie maakte het onmogelijk om nog op de oude voet door te gaan. Ruim honderd jaar geschiedenis achter zich latend..

Tot Hier, een ode aan het Romeinse alfabet door kunstenaar Jan Kleingeld.

Geplaatst op donderdag 12 november 2015

jan-kleingeld-limes-tot-hier-rijswijk-wijk-bij-duurstede

Langs de Neder-Rijn in Rijswijk is in februari het uit 365 cm hoge letters van cortenstaal bestaande kunstwerk TOT HIER geplaatst. Het kunstwerk is gemaakt door de in Leiden wonende kunstenaar Jan Kleingeld. Het ruwweg op de scheidslijn van de Romeinse Limes geplaatste kunstwerk is een ode aan het alfabet – door de Romeinen geïntroduceerd in Nederland – de oude klassieke schrijfletters van het kunstwerk refereren aan die tijd.

Aan de Kant van Rijswijk staat TOT HIER en aan de overkant bij Wijk bij Duurstede zou TOT DAAR moeten komen te staan. Echter dat zal er niet van komen omdat de Provincie het plan niet goedgekeurd heeft. Het zou het landschap en stadsgezicht aantasten van Wijk bij Duurstede. Het zal dus een letterlijk TOT HIER aan de kant van Rijswijk blijven, de mensen op het strand en in het water lijken er voor alsnog weinig problemen van te ondervinden en het is best een leuk gezicht zo’n woord in het landschap, hoewel het wel erg aanwezig is.

Langs de Neder-Rijn in Rijswijk is in februari het uit 365 cm hoge letters van cortenstaal bestaande kunstwerk TOT HIER geplaatst. Het kunstwerk is gemaakt door de in Leiden wonende kunstenaar Jan Kleingeld. Het ruwweg op de scheidslijn van de Romeinse Limes geplaatste kunstwerk is een ode aan het alfabet - door de Romeinen geïntroduceerd in Nederland – de oude klassieke schrijfletters van het kunstwerk refereren aan die tijd. Aan de Kant van Rijswijk staat TOT HIER en aan de overkant bij Wijk bij Duurstede zou TOT DAAR moeten komen te staan. Echter dat zal er niet van komen omdat de Provincie het plan niet goedgekeurd heeft. Het zou het landschap en stadsgezicht aantasten van Wijk bij Duurstede. Het zal dus een letterlijk TOT HIER aan de kant van Rijswijk blijven, de mensen op het strand en in het water lijken er voor alsnog weinig problemen van te ondervinden en het is best een leuk gezicht zo’n woord in het landschap, hoewel het wel erg aanwezig is.

Martinuskerk Rijswijk als nieuw door groot onderhoud.

Geplaatst op woensdag 24 juni 2015

groot-onderhoud-martinus-kerk-rijswijk-gelderland

Er heeft de laatste maanden een groot onderhoud plaats gevonden aan de Martinus kerk te Rijswijk (Gld.). Opdrachtgever hiertoe is de stichting Oude Gelderse Kerken, Het bedrijf van Toorn schilderwerken BV heeft de kerk weer in een mooie witte laag gezet waardoor deze vanaf de dijk naar Wijk bij Duurstede al prachtig schittert in het landschap.

Zo te zien loopt de schilder net tevreden aan het einde van de middag naar zijn auto toe in de witte overall die bijna net zo smetteloos als de kerk zelf is nu. Zo als te lezen op de website van de Martinuskerk stamt de kerk uit de 8e-14e eeuw en is meerdere malen gerestaureerd en omdat de kerkgevel onder een dikke laag algen zat was het nu echt noodzakelijk dat er een grondige opknapbeurt plaats vond.

De kerk zal in de toekomst ook meer voor kunstuitingen gebruikt worden.

Reuzenberenklauw in de zon in Rijswijk.

Geplaatst op maandag 15 juni 2015

berenklauw-zon-rijswijk-witte-bloemen

Toen ik over de dijk in Rijswijk kwam viel mijn oog eerst op een paar bijenkasten op de hoek naast het pad naar de molen en vervolgens op de al flink uit de kluiten gewassen reuzenberenklauwen. In de zon straalden ze bijna een lichtgevend aura uit aan de omgeving; hypnotiserend aantrekkelijk en vele bijen, libellen en vliegen hadden hun weg al gevonden naar de witte bloemetjes die als een bladerdek uit de flinke geknobbelde zakken waarin de plant zich voorbereid om uit te komen zijn gegroeid.

Het was oppassen omdat de verhalen over blind worden door het sap me wel bekend zijn. De bladeren kunnen brandwonden opleveren door een proces wat men fotoreactiviteit noemt. Dit betekend dat het sap van de plant op de huid een reactie aan gaat met het zonlicht waardoor er huidirritatie of zelfs blaren kunnen ontstaan die lijken op brandwonden. Mijzelf kennende ben ik wel iemand die wat dat betreft pech heeft, dus ik let wel dubbel op tegenwoordig. Grappig detail is dat schapen het erg lekker vinden om te eten.