Rijswijk

Prinses Marijkesluisbrug te Rijswijk in zwart-wit gezien.

De schaduwen die zon de wierp op de het wegdek van de Prinses Marijkesluisbrug tekenden mooi af tegen de zware stalen balken aan de andere kant van de weg. Een motorrijder passeerde en dit maakte het beeld in zwart-wit fotografie compleet.

Weerspiegeling van een boomstronk bij zonsondergang.

weerspiegeling-boomstronk-avondrood-rijswijk-fotografie

De lucht kleurde lang na vandaag, hier op de uiterwaarden bij Rijswijk zag ik al eerder deze mooie boomstronk in het water, en bedacht me dat die wel een mooie reflectie zou kunnen geven bij zonsondergang. Nu had ik weer geluk dat een prachtige zonsondergang was, met heel lang nakleurend avondrood.

De stronk weerspiegelde mooi in het kalme water, en op de achtergrond verdween het laatste licht van de dag richting avond.

Dijkverhoging, ruimte voor de rivier in Rijswijk.

dijkverhoging-rijswijk-ruimte-voor-de-rivier-gelderland-rijkswaterstaat

In het kader van Ruimte voor de Rivier is men al geruime tijd bezig met werkzaamheden aan de dijk tussen Rijswijk en Maurik. De dijk wordt verhoogd en opnieuw geasfalteerd wat een flinke klus is.

Deur naar het paradijs op de Roodvoet in Rijswijk.

toegansdeur-bos-rijswijk-foto

Toen ik over het terrein van de Roodvoet liep in Rijswijk, zag ik tussen de grote sparen of dennenbomen…ken het verschil niet?..opeens deze mooie deur staan. Het kwam op mij over alsof ik de deur naar het paradijs had gevonden. Een bijzondere mythische plek. Mythisch is het hier niet in de Betuwe, echter als je in de zon langs de Neder-Rijn of de Lek wandelt met een fris briesje in de nek, is het wel een fijne middag! Dat zeker!

Locomotief garage op het Roodvoet terrein in Rijswijk.

De huizen, schuren en hallen van de voormalige grote Roodvoet steenfabriek aan de rand van Rijswijk staan er verlaten bij. De fabriek is jaren geleden gesloten en sinds kort zijn ook de mensen uit de rijtjeshuizen verdwenen. Een deel van het terrein wordt gebruikt voor opslag en kantoorboxen voor de werknemers die bezig zijn met de dijkverbetering tussen Rijswijk en de Roodvoet.

Achter op het terrein, op de plek waar zo te zien eerst veel bomen stonden staat deze oude verlaten garage, het dak is deels ingestort en hoewel ik wel enkele foto’s binnen in de ruimte heb gemaakt is het zeker niet aan te raden om dat de stukken stenen dakbedekking los hangen en met een zuchtje wind omlaag kunnen kletteren.

Hier stond de locomotief vroeger (die is uiteraard al lang weg), je ziet nog enkele attributen, een werkbank, lege gereedschapskisten, vermolmde stoelen en een bank. Van buitenaf lijkt het door het raam net een soort oud vergeten kerkje.

Aan de ene kant is het triest aan de andere kant ook heel mooi die grote verlaten stukken die getuigen van een rijk industrieel verleden in de Betuwe.

 

roodvoet-rijswijk-schuur-garage-locomotief

stoomloc-garage-schuur-roodvoet-steenfabriek-rijswijk (1)

stoomloc-garage-schuur-roodvoet-steenfabriek-rijswijk (2)

stoomloc-garage-schuur-roodvoet-steenfabriek-rijswijk (3)

stoomloc-garage-schuur-roodvoet-steenfabriek-rijswijk (4)

Steenfabriek Roodvoet te Rijswijk langs de Neder-Rijn.

Wienerberger-steenfabriek-Roodvoet-rijswijk-gelderland-nederrijn-urbex (28)

Toen ik vanmiddag langs de Neder-Rijn in Rijswijk wandelde kwam ik per toeval, of nou ja per toeval…, uit bij een aantal leeg staande huizen langs de rivier. Het blijkt te horen bij het complex van de voormalige Wienerberger steenfabriek Roodvoet. Het terrein is verlaten al is wel te zien dat men bezig is op het terrein, volgens mij is er aan de voorzijde ook camerabewaking aanwezig aan een spandoek te zien.

De steenfabriek sloot enige jaren geleden haar deuren, de productie werd verplaatst naar België en de huizen staan al geruime tijd leeg, een kalender toonde het jaar 2007, spinnen rag was op veel plaatsen zichtbaar, waterschade, maar ook de huiselijke sfeer van weleer was goed zichtbaar.

De enorme hal die nu leeg en kaal is doet vermoeden dat de productie in deze steenfabriek behoorlijk hoog was, en ik voelde me best wel klein in die hal. Het begon toen ook nog te regenen en het was al aan het einde van de middag, dus dat gekletter en gekraak gaf me continu het idee dat er meer mensen waren.

Dat gevoel zou misschien best wel kunnen kloppen, er is dan ook veel gebeurd op deze plek. Het is vandaag 20 januari en precies 133 jaar geleden op 20 januari 1883 kocht de firma Terwindt & Arntz uit Nijmegen een stuk van het Roodvoet perceel om er een steenfabriek te bouwen. In 1896 werkten er hier al 82 mensen op de steenbakkerij en in 1911 was dat aantal al naar 149 gegroeid.

Toen de fabriek aan het einde van de tweede wereldoorlog stil lag hadden enkele Ingense schippers hun intrek genomen in de kamers van de steenfabriek. Ze hoopten uit het zicht van de Duitsers te blijven, daar hun schepen gevorderd waren. Eind maart kregen de geallieerden een tip dat Duisters munitie hadden gelost bij de Roodvoet en dat de schepen aan de oever van de steenfabriek hun ruimen vol munitie hadden.

Dit bleek een zwarte bladzijde te worden in de geschiedenis van de steenfabriek. Door een miscommunicatie dachten de Engelsen dat het om de Roodvoet ging terwijl het in werkelijkheid om de steenfabriek De Lunenburgerwaard bij Wijk bij Duurstede bleek te gaan.

Aan het begin van de avond op zaterdag 31 maart 1945 – slechts een aantal weken voor de officiële bevrijding ging het gruwelijk mis – toen een groot eskader van de geallieerden overvlogen met hun bommenwerpers en vele bommen op het terrein lieten vallen. De dikwandige ovens waarin veel evacuees zich bevonden bleken gelukkig bestand tegen het geweld, maar er kwamen wel 11 burgers om het leven.

Na de oorlog werd de fabriek weer opgebouwd en na een brand aan het begin van de jaren tachtig gemoderniseerd. Er werd een enorme gasgestookte tunneloven gebouwd. De Roodvoet produceerde zeer veel verschillende maten bakstenen zoals het rijnformaat, ijsselformaat, euroformaat etc.

In 2002 kocht Wienerberger-groep de fabriek en sloot haar deuren al weer 7 jaar later in 2009. De recessie maakte het onmogelijk om nog op de oude voet door te gaan. Ruim honderd jaar geschiedenis achter zich latend..

Tot Hier, een ode aan het Romeinse alfabet door kunstenaar Jan Kleingeld.

jan-kleingeld-limes-tot-hier-rijswijk-wijk-bij-duurstede

Langs de Neder-Rijn in Rijswijk is in februari het uit 365 cm hoge letters van cortenstaal bestaande kunstwerk TOT HIER geplaatst. Het kunstwerk is gemaakt door de in Leiden wonende kunstenaar Jan Kleingeld. Het ruwweg op de scheidslijn van de Romeinse Limes geplaatste kunstwerk is een ode aan het alfabet – door de Romeinen geïntroduceerd in Nederland – de oude klassieke schrijfletters van het kunstwerk refereren aan die tijd.

Aan de Kant van Rijswijk staat TOT HIER en aan de overkant bij Wijk bij Duurstede zou TOT DAAR moeten komen te staan. Echter dat zal er niet van komen omdat de Provincie het plan niet goedgekeurd heeft. Het zou het landschap en stadsgezicht aantasten van Wijk bij Duurstede. Het zal dus een letterlijk TOT HIER aan de kant van Rijswijk blijven, de mensen op het strand en in het water lijken er voor alsnog weinig problemen van te ondervinden en het is best een leuk gezicht zo’n woord in het landschap, hoewel het wel erg aanwezig is.

Langs de Neder-Rijn in Rijswijk is in februari het uit 365 cm hoge letters van cortenstaal bestaande kunstwerk TOT HIER geplaatst. Het kunstwerk is gemaakt door de in Leiden wonende kunstenaar Jan Kleingeld. Het ruwweg op de scheidslijn van de Romeinse Limes geplaatste kunstwerk is een ode aan het alfabet - door de Romeinen geïntroduceerd in Nederland – de oude klassieke schrijfletters van het kunstwerk refereren aan die tijd. Aan de Kant van Rijswijk staat TOT HIER en aan de overkant bij Wijk bij Duurstede zou TOT DAAR moeten komen te staan. Echter dat zal er niet van komen omdat de Provincie het plan niet goedgekeurd heeft. Het zou het landschap en stadsgezicht aantasten van Wijk bij Duurstede. Het zal dus een letterlijk TOT HIER aan de kant van Rijswijk blijven, de mensen op het strand en in het water lijken er voor alsnog weinig problemen van te ondervinden en het is best een leuk gezicht zo’n woord in het landschap, hoewel het wel erg aanwezig is.

Martinuskerk te Rijswijk, Gelderland bij herfst gezien.

herfst-rijswijkge-gelderland-kerk-najaar

 

De eerder dit jaar geschilderde Martinuskerk te Rijswijk, Gelderland staat er stralend bij in de middagzon op deze warme najaarsdag. De bomen zijn al aardig bruin en veel van hun blad verloren!

Zonsondergang Rijswijk Amsterdam-Rijnkanaal bootje.

zonsondergang-nederrijn-rijswijk-De zon stond gisteren aan het einde van de dag als een enorme rode vuurbol in de lucht terwijl het water kalm golfde en een enkele boot nog voorbij kwam op de kruising Nederrijn en Amsterdam-Rijnkanaal bij Rijswijk gisteravond. -sunset-holland

De zon stond gisteren aan het einde van de dag als een enorme rode vuurbol in de lucht terwijl het water kalm golfde en een enkele boot nog voorbij kwam op de kruising Nederrijn en Amsterdam-Rijnkanaal bij Rijswijk gisteravond.

 

 

 

 

Martinuskerk Rijswijk als nieuw door groot onderhoud.

groot-onderhoud-martinus-kerk-rijswijk-gelderland

Er heeft de laatste maanden een groot onderhoud plaats gevonden aan de Martinus kerk te Rijswijk (Gld.). Opdrachtgever hiertoe is de stichting Oude Gelderse Kerken, Het bedrijf van Toorn schilderwerken BV heeft de kerk weer in een mooie witte laag gezet waardoor deze vanaf de dijk naar Wijk bij Duurstede al prachtig schittert in het landschap.

Zo te zien loopt de schilder net tevreden aan het einde van de middag naar zijn auto toe in de witte overall die bijna net zo smetteloos als de kerk zelf is nu. Zo als te lezen op de website van de Martinuskerk stamt de kerk uit de 8e-14e eeuw en is meerdere malen gerestaureerd en omdat de kerkgevel onder een dikke laag algen zat was het nu echt noodzakelijk dat er een grondige opknapbeurt plaats vond.

De kerk zal in de toekomst ook meer voor kunstuitingen gebruikt worden.

Pagina 1 van 212