zomer

Zomer voor de koeien en recreanten op de Lithse Ham.

zomerbeeld-maas-lithse-ham-Lith

Terwijl de nazomer richting September gaat liggen en hangen de koeien lekker op het strand langs de Maas op de Lithse Ham. Een plezierjacht maakte een stop en even later waren zij naast hun boot eveneens in het water te vinden.

Cuneratoren in Rhenen vanaf de Nederrijn gezien.

Cuneratoren-Rhenen-zomer-waterski-Tante-Loes

Inmiddels staat de Cuneratoren al jaren ingepakt en het lijkt net een permanent werk van Christo. Op zich vind ik het wel mooi zo’n ingepakte kerk, echter zou nu toch ook wel weer een keer de echte toren willen zien. Deze foto maakte ik op een warme zomerdag in Augustus 2012. Mensen met bootjes en jetski’s op de Nederrijn, drukte op het terras bij Tante Loes en vooral de heerlijke oneindige sfeer van de zomer, een gevoel alsof de herfst, de zomer aflossende september maand nooit meer zal komen.

Zomeren langs de Waal in Varik, met voetveer Neptunus I.

veerpont-varik-zomer-waal-kamperen

Terwijl de hitte vandaag drukkend en benauwend aanwezig was, vertoonden de fietsers zich als een lang lint over de dijk, de ene elektrisch voorzien, of juist puffend, sommige snel als licht met openhangende shirts terwijl zoutachtig zweet parelend op het wielrennersfietsframe viel en nog andere mensen die juist kalm als bij een doordachte hink-stap sprong stoppen voor iedere mogelijke bezienswaardigheid.

Langs de Waal ervaar ik de typische “toen was geluk heel gewoon” momenten. Een koelbox de wagen in, een passen en meten van centimeters; hier en daar wat getier om de parasol die zoveel plaats inneemt boven op de koelbox dat de vouwstoelen er net niet tussen passen, waardoor het aluminium verbogen dreigt te raken – waarom zitten er tegenwoordig ook zoveel rondingen in auto’s. De Neptunus I komt voorbij met een verse groep fietsers en wandelaars, maar ook mensen uit Varik die even met het pontje naar de overkant verkassen, genietend in de zon, van het zand en het verkoelende water in de Waal.

Paarden op de Wetlands op een grauwe zomerdag.

wetlands-tiel-paarden-zomer-sneeuw

 

Zodra je de wereld om je heen vertaald in zwarte en witte tinten wordt deze wereld heel anders, het geelgroene gras wordt als sneeuw, de wolken meer dreigend en het kleine stroompje water dat als een levensaders de Waal verbindt met de uiterwaarden wordt dan toch net even anders. Het zou zowaar winter in de zomerdag kunnen zijn.

Zoelense bos te Zoelen op een regenachtige zomerdag.

regen-zoelense-bos-zomer-licht

 

De regendruppels dansen op de bladeren van de nog prachtig groen gekleurde bladeren aan de bomen in het Zoelense bos. Er valt een heel mysterieus, bijna ontastbaar geel-blauwig licht op de bomen en de drassige grond. Je voelt de stilte van een gebrek aan aanwezigheid: nu zijn er geen mensen om de hond uit te laten, of wandelaars die genieten van de onstuimig voort groeiende natuur, totdat deze uit zijn concentratie gehaald wordt door een windvlaag en de boom vele jaren na zijn geboorte weer ter aarde stort. De geur is zo intens nu, het hout en al de levendige wapperende bladeren en het op en neer deinende gras verspreiden de zoete geur van regen vermengt met ademend leven.

Zomergloed op de uiterwaarden in Echteld.

zonsondergang-echteld-uiterwaarden-zomer-gloed

 

De uiterwaarden langs de Waal in Echteld worden normaliter bevolkt door grote groepen ganzen en een koppel zwanen die al sissend hun stijf gehouden lange nek naar je toedraaien en vervolgens met die daar boven op die nek geplaatste kop, waarin twee stuurs kijkende ogen – die eerder aan door de wol geverfde huurmoordenaars zouden kunnen toebehoren – je aanstaren met een koude agressieve blik die je er al snel bewust van maakt dat deze beestjes niet aan free pics doen.

Het jaargetijde is er een van droogte, het water en de modder is verdwenen: verruild voor plasjes harig graswater en zoals ik het zelf maar benoem…een miraculeuze massamoord onder de ganzen. Er zijn nauwelijks nog ganzen op de uiterwaarden hier, terwijl er hele families woonden als een verdrietgetto in de Betuwe.

Nu zijn er vooral veel predators uit de steekmug hoek. Deze hele grote muggen die blij naar het licht van de zaklamp toe kruipen en vervolgens in de schaduw mijn armen en benen leegzuigen, zijn primitief angstaanjagend zoals ze met hun veel te lange poten in de lucht op je toe fladderen op een tegelijkertijd lachwekkende ontwapenende manier omdat zulke insecten toch totaal geen efficiëntie hebben in hun lijf.

De bomen zijn ook al in het donker gehuld, en het water weerspiegeld nog wat flarden van voorbij drijvende rood gekleurde wolken die als bebloede soldaten terug naar huis keren, afkomstig van het luchtslagveld waar de zon dagelijks verdreven wordt naar andere uit het oog liggende werelden. Daar waar de oorlog niet langer door wolken maar door capitulerende schaduwloze zwarte materie overwonnen wordt.

“De getijden spreiden zich niet enkel uit over het water, en het donker is slechts een goed scherm om dromen op te projecteren”, denk ik dan maar, als ik hier zo alleen ben om trofeeën te jagen met mijn camera en welhaast zeker weet dat ik een vos op een meter of twintig voorbij zie vliegen.

Windsurfers op het Eiland van Maurik.

Terwijl in eerste instantie het nog best lekker weer leek: de wind gekalmeerd, geen regen en de zon liet zich zelfs even zien tussen de wolken door. Natuurlijk had ik de wind in de rug. De windsurfers op het Eiland van Maurik hadden dit ook en ze vlogen over het water langs de camping.

Dankzij de gratis wifi ontdekte ik dat ik maar niet te lang er moest rondhangen om foto’s te maken en ik had ook wel een beetje te doen met de drie wat ouder mensen die alles hadden klaar liggen om de tent op te zetten, ongetwijfeld niet in de wetenschap verkerende dat er binnen 30 minuten een flinke bui over zou trekken.

Het terras zat vol, mensen met honden, kinderen, bootjes mensen, kijkende mensen, dromerige vakantie mensen, in Holland blijvende mensen of gewoon ontspannende mensen. Een vader stond even met zijn handen letterlijk in haar; het kroost stapte iets te vroeg uit de boot, weliswaar met reddingsvest aan…echter 15 meter van de kant vandaan.

bootjes-zeilen-eiland-van-maurik (3)

bootjes-zeilen-eiland-van-maurik (1)

bootjes-zeilen-eiland-van-maurik (4)

bootjes-zeilen-eiland-van-maurik (2)

bootjes-zeilen-eiland-van-maurik (5)

Kano varen op de Linge in de Betuwe.

Op de rand van Tiel bij Thedinghsweert kronkelt de Linge door het Betuwsche landschap. In ieder jaargetijde is het hier een mooi gezicht. Bij winter in de sneeuw, in het voorjaar als de kersenbloesem de boomgaard naast de Linge vult met haar witte frisse bloemetjes en in de herfst als het gras donkerder kleurt en de asgrauwe regenluchten de koeien naar de hoeken van de weilanden doet vluchten, terwijl de op deze afstand zo klein lijkende Stefanuskerk toch fier in het Betuwe landschap blijft staan. Nu is het rustig, het water redelijk warm en af en toe komen mensen met de kano voorbij.

kano-varen-linge-tiel

Koeien langs de Lek in Culemborg bij zomer.

lek-culemborg-zomer-dag

 

De koeien langs de Lek vermaakten zich prima bij het water, terwijl op de achtergrond een schip voorbij kwam. De Lek bij Culemborg ter hoogte van Werk aan het Spoel is een hele fijne plek om te wandelen en te zwemmen. De stroming is een stuk rustiger dan de Waal bij ons in Tiel.

 

Gouden Ham Maasbommel, jachthaven en ronde molen bij zomer.

Het was even klauteren om boven op het stroomhuisje te klimmen, zodat ik een beter overzicht over de jachthaven had in Maasbommel. De bootjes liggen rustig in de zomerzon terwijl op de achtergrond de ronde molen mooi in landschap staat. Deze molen is trouwens gebouwd rond 1740.

zomer-gouden-ham-maasbommel-maas

jachthaven-maasbommel

gouden-ham-recreatiegebied-maasbommel

Pagina 1 van 3123