Wachten bij het stoplicht, terwijl iedereen even anders is.

 

Als ik dan sta te wachten tot het verkeerslicht op groen springt, zie ik altijd de mensen tegenover mij aan; ik wil nog niet zeggen – het zebrapad is als een brug: “heen en weer”, men gaat en komt. Verschillende wezens, gehaast en ontspannen, fraai uitgedost of met zwart bomberjack aan, het deed mij kubistisch aan, en bedacht wat zijn het toch een leuke tableau vivants die daar voor mijn ogen ontstaan.

 

Details: digitale tekening gemaakt met Artrage.