TIJDVERDRIJF

(2016-2025)

 

Vanaf de veilige kust hebben we de oversteek gewaagd naar het open water. In deze serie laten we de vaste grond van verplichtingen en strakke schema’s achter ons.

De zeilboten drijven langzaam voorbij; in de tijdloosheid van zwart-wit lijken ze de klok volledig te zijn vergeten.

Het is een archetypische gedachte: het verlangen om even doelloos te dobberen en de horizon de koers te laten bepalen. Juist daar waar de druk van de dag het hoogst is, biedt de weidsheid van het water een noodzakelijk tegenwicht.

Het is een herinnering dat er een wereld bestaat die fluisterend zegt: “nu is het nu voor altijd”.