Bolwoningen in Den Bosch bij avond, als ufo’s.

Hoe anders dan de op kolommen gebaseerde bomen van Piet Blom zijn de bolwoningen in Den Bosch. Het zijn net gelande ufo’s. Geen huizen met hoeken die de lucht breken, maar zachte ronde vormen van steen en beton, neergedaald op het gras. Zij werden aan het einde van de jaren zeventig bedacht door kunstenaar Dries Kreijkamp en kregen in 1984 hun vaste plaats.

Kreijkamp geloofde dat de mens niet gemaakt was voor het leven in een vierkante doos. Hoeken, zo vond hij, knellen de ziel. In ronde vormen daarentegen herkent het lichaam iets oers: de schoot, de wereldbol, de cyclus van dag en nacht.

Daarom ontwierp hij een organisch woonconcept, waarin de huizen als vruchten tussen het groen werden gelegd — geen verzet tegen de natuur, maar een fluisterend samenspel.

In de jaren zeventig zochten architecten naar een menselijker maat. Met inspraak van bewoners wilden zij wijken scheppen die beschutting boden, als dorpen in de stad. Het was een antwoord op het grootschalige, grijs ervaren modernisme van de wederopbouw, op de eindeloze rechte lijnen die de horizon in stukken sneden.